DE HOXORE ET EXISTIMATIONE. 309 



singulis faction ibus, vel populi combinationibus, satisfaciat , 

 harmonia erit tanto perfectior. Honoris sui minime fru 

 gal is dispensator est, qui rem quamvis suscipit, in qua 

 dedecoris plus fuerit, votis excidere, quam obtinuisse, 

 honoris. Honor, qui comparativus est, et alium praegravat, 

 reflexionem habet maxime vivid am ; instar adamantis, aut 

 carbunculi, cum angulis multiplicibus secti. Itaque, enixe 

 hoc agas, ut competitores tuos, si modo possis, etiam in iis, 

 in quibus ipsi summe gloriantur, superes. Servi, et amici 

 familiares, prudentes modo sint et cauti, existimationi 

 cujuspiam, non modicum prosunt: ita Quint. Cicero: 

 &quot; Omnis fama a dotnesticis emanat.&quot; Invidia, quae hono 

 ris veluti tinea et teredo est, optime extinguitur, si quis id 

 sibi praestituere videatur, ut meritum potius ambiat, quam 

 famam : et successus suos prosperos, magis providentiae 

 divinae, et felicitati cuidam tribuat, quam artibus aut virtu- 

 tibus propriis. 



Gradus, honoris imperialis, sic vere et optime ordinan- 

 tur. Primo loco statuendi, conditores imperiorum ; quales 

 fuerunt Romulus, Cyrus, Julius Caesar, Ottomannus, Is- 

 mael. Secundo loco, legum-latores ; qui etiam vocabantur 

 conditores secundi, aut perpetui principes; quoniam legi- 

 bus suis, etiam post mortem, imperia administrant ; quales 

 fuerunt Lycurgus, Solon, Justinianus, Eadgarus, Alphonsus 

 Castilianus, cognomine sapiens, qui septem partitiones 

 edidit. Tertio loco, liberatores, vel servatores patriarum 

 suarum; qui bellis intestinis diutinis finem imposuerunt, 

 aut patrias, a servitute alienigenarum, vel tyrannorum 

 liberarunt: veluti, Augustus Caesar, Vespasianus, Aurelia- 

 nus, Theodoricus, Henricus Septimus rex Angliae, Henricus 

 Quartus rex Galliae. Quarto loco, propagatores, sive pro- 

 pugnatores imperii ; qui bellis honorificis fines imperil pro- 

 tulerunt; vel defensione strenua et nobili, invasoribus res- 

 titerunt. Ultimo loco, patres patrise ; qui juste imperant, 

 et temporibus felicibus, quamcliu vivunt, cives suos beant. 

 In his ultimis duobus, exempla non adduce, quandoquidem 

 tanto numero sint. Honorum, qui subditis competere pos- 

 sunt, gradus hi sunt. Primo statuendi participes curarum ; 

 ii nimirum, quorum humeris, prascipuum pondus, rerum 

 suarum, principes imponunt : vulgo appellamus manus 

 regum dexteras. Secundo, duces belli; regum suorum 

 intelligo locum-tenentes ; qui operam eis egregiam in bell is 

 praestant. Tertio, gratiosi ; eos volo, qui non ultra hoc 

 potes sunt, quam ut principibus solatio sint, et populo 

 innoxii. Quarto, negotiis pares ; qui magnos sub princi- 



VOL. XV. B B 



