DE IRA. 375 



subtristes homines sunt, aut aliquantulum morosi, tempus 

 est iram incendendi. Deinde, ut antea diximus, deccr- 

 pendo, et inculcando, quicquid contemptum arguere, aut 

 aggravare possit. Rursus, ira sedatur per contraria hisce. 

 Primo, deligendo tempora serena, et ad hilaritatem prona, 

 in quibus negotium aliquod ingraturn, et ad iracundiam 

 provocans, aperias : priina enim impressio plurimum valet. 

 Deinde, ut, quantum fieri potest, injuriam a contemptu 

 segreges ; cam imperitiae, timori, animi concussioni repen- 

 tinso, aut simili cuipiam imputando. 



LVI. DE VICISSITUDINE RE11UM. 



SALOMON inquit; &quot; Nihil novuni super terrain.&quot; Itaque, 

 quemadmodum Plato opinatus est ; &quot; Omnem scientiara 

 nihil aliud esse, quam reminiscentiam ; &quot; sic Salomon pro- 

 nunciat; &quot; Omnem novitatem nihil aliud esse, quam obli- 

 vionem.&quot; Ex quo cernere possis, fluvium lethes, non minus 

 super terram, quam subter teram, decurrere. Astrologus 

 quidam abstrusus, et parum notus, asserit: &quot; Nisi in causa 

 f uissent res duae constantes ; (una, quod stellae fixae sequa- 

 lera inter se distantiam perpetuo servent; nee unquam 

 propius sibi invicem accedant, aut longius a se abscedant : 

 altera, quod motus diurnus non variet, ne momentum 

 quidem temporis) individuum aliquod durare potuisset.&quot; 

 Illud certum est, materiam in perpetuo fluxu esse, neque 

 unquam consistere. Atqui, magna ilia lintea sepulchralia, 

 quae omnia oblivione involvunt, duo sunt ; diluvia et terrae- 

 rnotus. Quatenus ad conflagrationes, et siccitates magnas, 

 illae populum penitus non absorbent, aut destruunt. Fa- 

 bula Phaetontis, brevitatem conflagrationis, ad unius tan- 

 tum diei spatium, reprsesentavit. Atque triennalis ilia, 

 a pluvia cessatio, tempore Elise, particulars tantum fuit, 

 et multos superstites reliquit. Incensiones illas loqueris, 

 quae per fulmina et fulgura apud Indias Orientales fiunt ! 

 Angustse quidem sunt, nee magna spatia occupant. Pes- 

 tilentias etiam praetereo, quia nee illae totaliter absorbent. 

 Verum, in memoratis illis duabus calamitatibus, (dilu- 

 viorum, et terras-motuum,) insuper notandum est ; reliquias 

 populorum, quas emergere contigerit, plerunque homines 

 rudes et montanos esse; quique temporum praeteritorum 

 memoriam posteris tradere non possint; adeo ut oblivio 

 non minus omnia involvat, quam si nulli prorsus superstites 



