LIB. I. 82. 73 



ilia recte posita fuissent, viam tamen sibi delegerunt 

 omnino erroneam et imperviam. Quod stupore quo- 

 dam animum rite rem reputanti perculserit ; non ulli 

 mortalium curse aut cordi fuisse, ut intellectui humano 

 ab ipso sensu et experientia ordinata et bene condita 

 via aperiretur et muniretur ; sed omnia vel traditionum 

 caligini, vel argumentorum vertigini et turbini, vel 

 casus et experientise vagae et inconditae undis et amba- 

 gibus, permissa esse. Atque cogitet quis sobrie et 

 diligenter, qualis sit ea via, quam in inquisitione et 

 inventione alicujus rei homines adhibere consueverunt. 

 Et primo notabit proculdubio inveniendi modum sim- 

 plicem et inartificiosum, qui hominibus maxime est 

 familiaris 70 . Hie autem non alius est, quam ut is, qui 

 se ad inveniendum aliquid comparat et accingit, primo 

 qua? ab aliis circa ilia dicta sint inquirat et evolvat ; de- 

 inde propriam meditationem addat, atque per mentis 

 multam agitationem, spiritum suum proprium sollicitet, 

 et quasi invocet, nt sibi oracula pandat : quae res om 

 nino sine fundamento est, et in opinionibus tantum 

 volvitur. 



At alius quispiam dialecticam 71 ad inveniendum ad- 

 vocet, quae nomine tenus tantum ad id quod agitur 

 pertinet. Tnventio enim dialecticae non est principio- 

 rum et axiomatum praecipuorum, ex quibus artes con 

 stant, sed eorum tantum, quac illis consentanea viden- 

 tur. Dialectica enim magis curiosos et importunes, et 

 sibi negotium facessentes, eamque interpellates de 

 probationibus et inventionibus principiorum, sive axio- 



70 ( i ) This error in the means used vestigation of the opinions of others 



for discovery of Truth, is the trusting was one form of Induction, 



to Authorities, rather than appealing 71 (2) This error is utterly vicious, 



to facts. Of this Aristotle was a Dialectics in themselves can never 



notable instance. With him the in- be of the slightest use in Discovery. 



