LIB. I. 9496. 93 



si homines per tanta amiorum spatia viam veram inve- 

 niendi et colendi scientias tenuissent, nee tamen ulte- 

 rius progredi potuissent ; audax proculdubio et temera- 

 ria foret opinio, posse rein in ulterius provehi. Quod 

 si in via ipsa erratum sit, atque hominum opera in iis 

 consumpta, in quibus minime oportebat ; sequitur ex 

 eo, non in rebus ipsis difficultatem oriri, quae potestatis 

 nostrae non sunt; sed in intellectu humano, ejusque 

 usu et applicatione ; qua? res remedium et medicinam 

 suscipit. Itaque optimum fuerit illos ipsos errores pro- 

 ponere : quot eriim fuerint errorum impedimenta in 

 prseterito, tot sunt spei argmnenta in futurum. Ea 

 vero licet in his, quai superius dicta sunt, non intacta 

 omnino fuerint ; tamen ea etiam mine breviter, verbis 

 nudis ac simplicibus, reprscsentare visum est. 



xcv. 



Qui tractaverunt scientias, aut empirici 1 - 5 , aut dogma- 

 tici 14 fuerunt. Empirici, formica^ more, congerunt tan- 

 turn, et utuntur: rationales, aranearum more, telas ex 

 se conficiunt: apis vero ratio media est, qiue materiam 

 ex floribus horti et agri elicit ; sed tamen earn propria 

 facilitate vertit et digerit. Neque absimile philoso- 

 phiac verum opificium est ; quod nee mentis viribus 

 tantum aut prsccipue nititur, neque ex historia natu- 

 rali et mechanicis experimentis prccbitam materiam in 

 memoria integram, sed in intellectu niutatam et sub- 

 actam, reponit. Itaque ex harum facultatum (expe- 

 rimentalis scilicet, et rationalis) arctiore et sanctiore 

 foedere (quod adhuc factum non est) bene sperandum 

 est. 



XCVL 



Naturalis philosophia adhuc sincera non invenitur, 



13 Cf. supr. I. 64. !* Cf. Preface and supr. I. 6r. 



