LIB. 11. 42. 



detur esse cognatio quaedam inter corpora et fomites 

 sive alimenta sua. Fomes autem flammae videtur esse 

 oleum et pinguia ; aeris, aqua et aquea : flammae enim 

 multiplicant se super halitus olei, aer super vapores 

 aquae. Videndum itaque de mistura aqua? et olei, quae 

 se manifestat ad sensum ; quandoquidem mistura aeris 

 et flammei generis fugiat sensum. At oleum et aqua 

 inter se per compositionem aut agitationem imperfecte 

 admodum miscentur, eadem in lierbis, et sanguine, et 

 partibus animalium, accurate et delicate miscentur. 

 Itaque simile quiddam fieri possit circa inisturam flam 

 mei et aerei generis in spiritalibus : quae per confusio- 

 n em simplicem non bene sustirient misturam : eadem 

 tamen in spiritibus plantarum et animalium misceri 

 videntur : pracsertim cum omnis spiritus animatus de- 

 pascat humida utraque, aquea et pinguia, tanquam fo 

 mites suos. 



Similiter, si non de perfectioribus misturis spirita- 

 lium, sed de compositione tantum inquiratur; nempe, 

 utrum facile inter se incorporentur ; an potius (exempli 

 gratia) sint aliqui venti et exhalationes, aut alia cor 

 pora spiritalia, quac non miscentur cum aere communi, 

 sed tantum haerent et natant in eo, in globulis et 

 guttis, et potius franguntur ac comminuuntur ab aere, 

 quam in ipsum recipiuntur et incorporantur : hoc in 

 aere communi et aliis spiritalibus, ob subtilitatern cor- 

 porum, percipi ad sensum non potest ; attamen imago 

 qusedam hujus rei, quatenus fiat, concipi possit in li- 

 quoribus argent i vivi, olei, aquae ; atque etiam in aere, 

 et fractione ejus, quando dissipatur et ascendit parvis 

 portiunculis per aquam ; atque etiam in fumis crassi- 

 oribus, denique in pulvere excitato et haerente in aere ; 

 in quibus omnibus non fit incorporatio. Atque reprac- 

 sentatio praedicta in hoc subjecto non mala est, si illud 



T 



