LIB. II. 48. 



rum, idque antequam tangatur a raclice, aut farcimento 

 citimo, aut embolo. Quatenus vero ad liberationem a 

 tensura, ostendit se hie motus in aere post exuctionem 

 in ovis vitreis remanente, in chordis, in corio, et panno, 

 resilientibus post tensuras suas, nisi tensuroc ilia? per 

 moram invaluerint, &c. Atque hunc motum schola 

 sub nomine motus ex forma elementi innuit : satis qui- 

 dem inscite, cum hie motus non tan turn ad ae rem, 

 aquam, aut flammam pertineat, sed ad omnem diversi- 

 tatem consistentise: ut ligni, ferri, plumbi, panni, mem 

 brane, &c. in quibus, singula corpora sua? habent di- 

 mensionis modulum ; et ab eo a?gre ad spatium aliquod 

 notabile abripiuntur. Verum quia motus iste libertatis 

 omnium est maxime obvius, et ad infinita spectans, 

 consultum fuerit eum bene et perspicue distinguere. 

 Quidam enim valde negligenter confundunt hunc mo 

 tum cum gemino illo motu antitypice et nexus ; libera 

 tionem scilicet a pressura, cum motu antitypice i a ten- 

 sura, cum motu nexus : ac si ideo cederent aut se dila- 

 tarent corpora compressa, ne sequeretur pcnetratio di- 

 mensionum ; ideo resilirent et contraherent se corpora 

 tensa, ne sequeretur vacuum. Atqui si ae r compressus 

 se vellet recipere in densitatem aquse, aut lignum in 

 densitatem lapidis, nil opus foret penetrations dimensio- 

 num : et nihilominus longe major posset esse compres- 

 sio illorum, quam ilia ullo modo patiuntur. Eodem 

 modo si aqua se dilatare vellet in raritatem aeris, aut 

 lapis in raritatem ligni, non opus foret vacuo : et ta- 

 men longe major posset fieri extensio eorum, quam ilia 

 ullo modo patiuntur. Itaque non reducitur res ad 

 penetrationem dimensionum, et vacuum, nisi in ultimi- 

 tatibus condensationis et rarefactionis : cum tamen isti 

 motus longe citra eas sistant et versentur ; neque aliud 

 sint, quam desideria corporum eonservandi se in con- 



u 2 



