LIB. II. 48. 299 



Quod si (id quod mine agitur) fiat agitatio frequens 

 per motum externum : turn vero motus iste coitionis 

 (qui est delicatus et mollis, et indiget quiete ab exter- 

 nis) disturbatur et cessat ; ut fieri videmus in innume- 

 ris : veluti, cum quotidiana agitatio aut profluentia 

 aquae arceat putrefactionem ; venti arceant pestilen- 

 tiam aeris ; grana in granariis versa et agitata maneant 

 pura ; omnia denique agitata exterius non facile putre- 

 fiant interius. 



Superest ut non omittatur coitio ilia partium corpo- 

 rum, unde fit prrecipue induratio et desiccatio. Post- 

 quam enim spiritus, aut humidum in spiritum versum, 

 evolaverit in aliquo corpore porosiore, (ut in ligno, 

 osse, membrana, et hujusmodi) turn partes erassiores 

 majore nixu contrahuntur et coeunt, unde sequitur in 

 duratio aut desiccatio : quod existimamus fieri, non 

 tarn ob motum nexus, ne detur vacuum, quam per 

 motum istum amicitiac et unionis. 



Ad coitionem vero ad distans quod attinet, ea infre- 

 quens est et rara: et tamen in pluribus inest, quam 

 quibus observatur. Hujus simulacra sunt, cum bulla 

 solvit bullam ; medicamenta ex similitudine substantive 

 trahunt humores ; chorda in diversis fidibus ad uniso- 

 num moveat chordam ; et hujusmodi. Etiam in spiri- 

 tibus animalium hunc motum vigere existimamus, sed 

 plane incognitum. At eminet certe in magnete, et 

 ferro excito. Cum autem de motibus magnetis loqui- 

 mur, distinguendi plane sunt. Quatuor enim virtutes 

 sive operationes sunt in magnete, quse non confundi, 

 sed separari debent ; licet admiratio hominum et stu 

 por eas commiscuerit. Una, coitionis magnetis ad 

 magnetem, vel ferri ad magnetem, vel ferri exciti ad 

 ferrum. Secunda, verticitatis ejus ad septentriones et 

 austrum, atque simul declinationis ejus. Tertia, pene- 



