x.vxviii LES LAPIDAIRES GRECS 



Sunt et aquœ quœ sursuin accepta? non congelantur, aeà si prope alveum suum fun- 

 dantur, congelantur, liuntque lapides. Scimus ergo quod in terra illa est vis mineralis 

 quœ congelât aquas. 



Principia igitur lapidum vel fiunt ex substantia lutea vel unctuosa, vel ex substantia, 

 in qua vincit aqua, quœ ex quadam minerali virtute conglutinatur, vel vincit siccitas 

 in illa terra, faciens eam coagulari. Eodem modo sal congelatur : sed non sutticit ad 

 salem vis terrea permutare, sed adjuvat ipsum calor, coagulans virtute occulta, et 

 fortasse fit ex virtute terrea fr'gida et sicca. Aqua enim fit terra, cum vincunt eani 

 terra? qualitates et e converso. 



Est autem res qusedam qua utimtur quidam ingeniosi, cum volunt rem $iccam coagulare, 

 quœ componitur ex duabus aquis et dicitur lac virgmis, est que effertus certissimus. [Lac 

 virginis est aqua confecta ex albumine ovorum et testa ovorum.] Sunt etlam multa alla quibus 

 coagulant quœ liquefaciunt certissime. 



Fiunt ergo lapides ex luto unctuoso per calorem solis,vel ex aqua, coagulante virtute 

 terrea sicca, vel ex causa calida dessicativa. Sirailiter quoque quœdam vegetabilia et 

 quœdam animalia convertuntur in lapides, virtute quadam minerali lapidificativa, qua) 

 sit in loco lapidoso, vel discontinuantur subito quadam virtute, quœ exit a terra in hora 

 terra? motus, qua? convertit in lapides quod consequitur in illa hora. Et hœc transmu- 

 tatio corporum animalium et vegetabilium, œque propinqua est, sicut transmutatio 

 aquarum. Est autem impossibile ut aliquid complexionatum totum convertatur inunum 

 elementum, sed elementa mutantur ad invicem dum transeunt in dominans. Unde quod 

 cadit in salinas fit sal, et quod in ignem, fitignis : sed quœdam citius et qua'dam tardius, 

 secundum potentiam activarum et resistentiam passivarum. 



Esique locus in Arabia qui colorât omnia corpora in eo existentia colore suo. Panis quoque 

 prope Coracem, in lapidem conversus est, remanserat tamen et suus color. Sunt autem talia 

 mira, quia raro accldunt, tamen causse corum manifestœ sunt. 



Sa-pe etiam lapides fiunt ex igné, cum extinguitur et sa?pe corpora lapidea et ferrea 

 cadere contingit in coruscationibus, quoniam ignis, exstinclione sua, frigidus et siccus 

 efficitur. 



Et in Persia quoque cadunt in coruscationibus corpora wrea et similia sagittis hamatis 

 (comatis vel barbatis), quœ non possunt liquefieri, sed per ignem évaporant in fumum, cogente 

 fiumiditate, donec residuum sit cinis. Cecidit c^uoque apud ISerigen [Lurgeam, Lurginem] frus- 

 tum ferri, ponderis centum qulnquaginta marcarum quod prœ duritia sua, fere erat infran- 

 gibile. Missa tamen ejus pars régi Toraci, qui prœcepit enses inde fieri. Erat autem infrangibile 

 et infabricabile. Dicunt tamen Arabes, quod enses Alemanici, qui optimi sunt, de isto ferro 

 fiant. Cum autem cecidit massa illa, resiluit aliquotiens a terra, sicut pila erat, ciuia composita 

 erat ex minutis frustis cohœrentibus ad invicem ad quantitatem granorum magnimilii. Simi- 

 liter huic rei evenil apud Tepestrem. 



Sic ergo fiunt lapides, quoi^um quidem generatio vel erit subito, propter magnum 

 calorem accedentem luto unctuoso, vel paulatim et per magnum temporis spatium. 



De causa montium. 



Quandoque ex causa essentiali montes fiunt, quandoque scilicet ex vehementi terrœ 

 motu elevatur terra, et fit mons. Quandoque vero, ex causa accidentali, ut cum ex 



