376 ANTHYLLIS. MEDICAGO. 



geel, dan weer yan lichter of donkerder roode kleur, vooral 

 de vlag en vleugels vaak bleekgeel en de kiel aan den top 

 donkerrood; vleugelschyf 6 m.M. lang en 5 m.M. breed, 

 middenveld rondachtig; peulen slechts boven de zaden sterk 

 gezwollen. Verspreidingsgebied hierboven reeds vermeld. 



c. maritima Schweigg. Stengels dunner, dikwyls 60 c.M. 

 hoog, behalve de wortelbladen bovenaan nog 3—4 bladen 

 dragend, meestal zeer vertakt, met talryke, vaak kleine 

 hoofdjes, evenals de bladonderzyden grijs zydeachtig be- 

 haard ; wortelbladen byna enkelvoudig ; blaadjes der sten- 

 gelbladen smaller dan by a; kelk ongekleurd, wit wollig; 

 bloemen zuiver geel. 



d. vulgaris Koch. Stengels meest 10-30 c.M. hoog, bochtig 

 opstygend, krachtig, slechts aan het benedeneinde van 1—2 

 bladen voorzien of ook over de geheele lengte naakt, zwak 

 zijdeachtig grijs. Bladen van boven kaal, onderwaarts aan- 

 gedrukt behaard ; kelk wit, door korte aangedrukte haren 

 glanzlg, by vruchtrjjpte lang eivormig; kroonbladen in de 

 meeste gevallen geel of goudgeel; vlagschijf iets korter dan 

 de nagel, 7—8 m.M. lang en 5—6 m.M. breed, het midden- 

 veld eivormig, de opgebogen rand 2 m.M. breed. 



L a n g e (Haandb. p. 825) vermeldt nog eene varieteit : 

 stenophylla. Blaadjes alle even groot, lynvormig, aan 

 de onderzijde evenals de stengel zacht en aangedrukt zij- 

 deharig. 



e. Dillenii Schultes (A. vulneraria y. rubriflora 

 D.C.) als volgt beschreven: 



„Plant gelykend op de var. c. ; stengel rechtop, dun, sttjf, 

 slechts aan de onderste helft bebladerd, nu eens lager, dan 

 hooger; kelk van voren steeds vuil violet, recht en af- 

 staand fijnharig ; bloemen meestal bloedrood ; vlagschyf 

 iets korter dan de nagel, 6-6 m.M. lang, 3-4 m.M. breed, 

 haar opgebogen rand slechts 1 m.M. breed." 



Zy wordt opgegeven van de Oostenrijksche kustlanden, 

 Rheinpaltz en het groothertogdom Hessen, doch wordt ook 

 opgegeven door L a n g e op Bornholms Oostkust. Ofschoon 

 onwaarschijnlyk, zoude deze vari§teit ook by ons kunnen 

 aangetroffen worden. 



Subtribus Trifolieae Koch. 



Medicago L. 



317. M. sativa L. Zuid-Europeesche plant, doch vaak als 



