LOTUS. TETRAGONOLOBUS. GLYCYRRHIZA. 435 



(Arch. 2. I. p. 376); - Voorne, v. E. (Arch. 2. I. p. 

 376); - Renesse, Un. 1894 (Arch. 3. I. p. 49); - 

 Woensdrecht, Un. 1896 (Arch. 3. I. p. 349); Ouden- 

 bosch 1885-1887, Butaye en de Haas (Arch.2.V. 

 p. 544); — Mook, Plasmolen, Abel. (Arch. 2. V. p. 

 8); Blerik, Baarlo, Velden, Station Venraai, Welsche 

 hut, Un. 1893 (Arch. 2. VI. p. 570); Maastricht, 

 Amby, Meerssen, Valkenberg, Gulpen, Sittard, Un. 

 1861; Gronsveld, Un. 1883 (Arch. 2. IV. p. 311); 

 Simpelveld, Spekholzerheide, Kerkrade 1885, K. en 

 G. (Arch. 2. V. p. 8). 

 Voorts vermeld door Vorstius en Munting. 



363. L. angustissimus L. Plant van het Middellandsche 



Zeegebied; zelden ingevoerd. G Mei—Aug. 

 In Herb. : Pothoofd by Deventer 1880, v. d. V e e n en K. 



Tetragonolobus. Scop. 



364. T. siliquosus Roth. (LotussiUquosusFl.B.S.p.bi^). 



Vruchtbare weiden, gaarne op zilten bodem. 21.. 

 Mei—JuU. 



Niet in Herb. 



Haagsche bosch V. Z. (Prodr. Ed. I. en Arch. 1. 

 II. p. 39, alwaar Dr. v. d. Bosch getuigt de plant 

 zelf gezien te hebben); als sierplant bekend aan 

 Pelletier en Munting. 



Subtribus Galegeae Koch. 

 Glycyrrhiza L. 



365. G. glabra L. Plant van Zuid-Europa ; wordt noorde- 



lijker hier en daar verbouwd en is door haar 

 lange uitloopers een moeielijk uit te roeien 

 onkruid. %.. JuU—Aug. 



Niet in Herb. 



Behalve vermeld door Pelletier en Munting 



