RUBUS. 507 



C. V. E rn b d e n ; Werkho ven, 0. A. B a c k e r in 

 herb. Heukels; station Breukelen 1871, — Alkmaar- 

 derhout 1890, Costerus in herb. pr. ; Amstelveen 

 1890, J. J. Smith inherb. Costerus; Zandvoorder- 

 laan, A. C. J. v. Goor in herb. pr.; Overveen, 

 Zandvoort— Vreeswyk, C. A. Backer in herb. 

 Heukels; Leiderdorp 1885, Struyk. in herb. pr.; 

 Rijngeest onder Oegstgeest 1892, V. Suringar in 

 herb. pr.; akkerkanten Dordrecht 1898, enShedrecht 

 1895, Posth. in herb. pr.; - Walcheren 1893 en 

 St. Phihpsland 1890, L. in herb. pr.; IJzendyke, 

 P. J. Roosendaal; — Almkerk, C. A. Backer in 

 herb. Heukels.). 

 Rubi corylifolii. 



By Focko vormGTi de corylifolii de laatste groep waar- 

 toe behalve R. caesius zelf, beliooren de bastaarden van deze 

 met de overige Eubi. Deze worden door liem verdeeld in de 

 Orthacanti en de Sepincoli, waarvan de eerste zijn mid- 

 denvormen tusschen R. caesius en de glandulosi, de 

 tweede van R. caesius en de groote klierlooze of zwak ge- 

 klierde soorten. Vooral van de laatste kunnen wjj in ons 

 gebied talrijke voorbeelden verwachten, alle behoorende tot de 

 species coUectiva R. dumetorum Wh. Reeds vroeger wer- 

 den in ons land vermeld de hiertoe behoorende R. corylifo- 

 lius Sm.; R. horr idu s Schultz; R. nemor osus Hayne; 

 R. dumetorum Wh.; R. diversifolius Lindl.; R. prui- 

 nosus Arrhen; R. Wahlbergii Arrhen. 



Het schijnt mij zeer gewaagd op het aanwezig zijn van aan 

 verschillende soorton eigene kenmerken deze als hybriden te 

 beschouwen ; somtijds gaan onkelo auteurs zoover in een vorm 

 een groot aantal ouders te hcrkonnen, omdat een plant met 

 al deze kenmerken gemeen heeft. 



Ofschoon de mogelykheid niet te ontkennen valt,ja de waar- 

 schijnlijkheid zelfs zeer groot is dat we mengvormen zullen 

 aantreffen, waarin een groot aantal soorten vertegenwoordigd 

 zijn, heb ik echter te weinig vertrouwen op mvjne kennis der 

 grondvormen, om de hybriden tot hun vermoodelijke af komst 

 terug te vooren. Daarom heb ik al de naar het mij toescheen 

 hybride-vormen onder de corylifolii vereenigd en heb 

 slechts hier en daar het vermoeden uitgesproken omtrent 

 mogelijke stamouders. 



In Herb. : Doodemanskisten Terschelling 1869, 



