CALLITRICHE. 595 



woorden nu eens minder, dan meer op den rug afgeplat. 



Ook is do soort zeer verschillend in habitus, ofschoon vaak 

 gekenmerkt door een bizondere neiging tot het vormen van 

 lange internodien zonder bizondere uitwendige aanleiding, 

 zooals b\jv. diep water enz. Breedbladige vormen schynen 

 meer In slooten, die door vetten of veenachtigen bodem ver- 

 loopen, smalbladige daarentegen in klare, aan organische be- 

 standdeelen armere en sneller vlietende wateren voor te 

 komen. De bladen zijn nu eens meer of minder breed eivormig 

 (ovalifolia Ktz.), spatelvormig (spatulaefolla Ktz.), dan 

 weer lancetvormig, lang lancetvormig of lijnvormig (tricho- 

 phylla Ktz.). De laatstgenoemde vorm met slanke, sterk 

 verlengde internodien en zeer smalle lange bladen is zeer 

 eigenaardig in habitus en voor C. hamulata eigendommelyk. 

 C. brutia Petagna is volgens exemplaren uit Calabrie, 

 door Gi-ussone ingezonden, een kortere lynbladige vorm van 

 deze soort, zooals K ti t z i n g reeds meende, terwijl daarentegen 

 op Tab. 4749 der Icon. fl. germ. onder dien naam een vorm 

 van C. autumnalis afgebeeld werd. Een kleine op de var. 

 caespitosa van C. verna geltjkende landvorm (Linnaea 

 VII. p. 174), met dikwijls duideiyk ontwikkelde vruchtstelen, 

 kleine lijnvormige blaadjes is de var. brachyphylla Ktz. 

 en microphylla Ktz. 



De toppen der takken vormen ook btj dezc soort aan de 

 oppervlakte van het water dikwijls rozetten met okselstandige 

 bloemen, toch echter verlengen zioh de internodien zeer snel. 

 Buprecht (FI. Ingr. p. 373, waar overigens de soort „fructi- 

 bus plerumque alatis" beschreven wordt) en Lebel (Calli- 

 triche, esquisse monogr. p. 86) goven aan dat by deze soort 

 de bevruchting onder wator plaats vindt. Dat zy onder water 

 in bloei kan komen, evenals de verwante soorten, is aan geen 

 twijfel onderhevig, dat echter zulko ondei-gedoken vormen 

 vruchtbaar zouden z\jn, , daarvan is nooit iets gebleken, zoo- 

 dat men dit ten zeerste in twijfel moet trekken. In ieder 

 goval bewijst het bloeien in dryvende rozetten en het voor- 

 komon van vruchtbare landvormen in verband met de be- 

 kende organische samenstelling dat de voor de soort normale 

 plaats der bevruchting do lucht is. Overigens schynt zy zeer 

 waterminnend te z\jn, waarbij landvormen niet algemeen zyn. 



De bloeityd valt in den zomer. Zij komt 't meest voor in 

 vlakke streken, ofschoon zy toch ook in het montane gebied 

 wordt aangetroflTen. 



Oallitriche pedunculata DC. 



Vruchten groot, bijna bolvormig of iets bree- 

 der, kort oflanggosteeld, metafstaande vrucht- 



