610 BEYONIA. PORTULACA. 



Wansum, Un. 1893 (Arch. 2. VI. p. 571) ; Pieters- 

 berg, Amby enz., Un. 1861; Sittard, Beek— EIsloo, 

 Beek— Valkenberg, Gronsveld, Wylre — Slenaken, Val- 

 kenberg, Un. 1883 (Arch. 2. IV. p. 313). 



Voorts vermeld door Pelletier, Knyf, Vor- 

 stius en Bruraan, 



[Aanm.: Zoowel B. alba als dioica zyn waarschynlijk 

 ingevoerde planten ; aangeplant als sier of voor geneeskrachtige 

 doeleinden zijn zy reeds sedert eeuwen verwilderd. Het alge- 

 meen voorkomen, althans van de laatste, in ons land, gaf 

 zelfs V. d. Bosch de opmerking in de pen: „Miror plantam 

 apud nos vulgarem, a multis auctoribus dici prae caeteris esse 

 incolam regionum Australiorum." Zy waren reeds aan de ouden 

 bekend en daar B. alba zwarte bessen draagt noemde Dios- 

 c r i d e s haar a/xjrsXog fieXaiva, Plinius als getrouw volger 

 Vitisnigra; do tweede die roode bessen voortbrengt heette 

 oudtjjds witte wijnstok, a/j,Mskog Xevxr) by Dioscorides: 

 men vindt doze namen in de Glossaren somtjjds zeer verminkt 

 terug; in Italie groeit echter B. dioica en wordt aldaar nog 

 behalve brionia ook vite bianca genoemd, dezelfde naam 

 die de plant ook in de middeleeuwon voerde. Ik heb deze 

 bizonderheden in het kort aangehaald om te doon zien dat 

 de 6orter'8 opgaven vrij waarschynlyk op B. dioica betrek- 

 king hebben. Cfr. Fischor-Benzon, Altdeutsche Gartenflora 

 1894. p. 55]. 



Ordo Portiilaceae Juss. 

 Portulaca Tourn. 



538. P. oleracea L. In Zuid-Europa inheemsch; echter 

 als groente algemeen gekweekt en nu en dan 

 als opslag. 0. Juni—Sept. 



In Herb. : Op een ouden muur Katwy k 1837, M b. ; 

 Waalsdorp, V. Z.; Naaldwyk, v. d. T.; — Maastricht, 

 Groll. 



Bovendien: Schouwen en Duiveland, A. W. en L. 

 (Arch. 2. VI. p. 114); Walcheren, Blaas (Arch. 2. 

 III. p. 120). 



Voorts vermeld door Pelletier en voorHaarlera, 



