638 SEDUM. SEMPERVIVUM. 



bekende S. reflexum L. Het onderscheid tusschen beide 



vormen bestaat hierin dat: 



a. S. reflexuma. viride bladen met levendig grasgroene 

 kleur heeft, doch deze voorkomt in de hoogere bergen en 

 de alpen, voornamelijk op porphyr bodem, terwjjl zy in 

 moestuinen als groente schynt gekweekt te worden. 



^. S. reflexum/?. rupestre. Bladen blauwgroen, zeegroen 

 of snoekkleurig; stengel vaak rood aangeloopen waarby 

 men dan nog onderscheidt: 



1. S. rupestre Willd. met rechtopstaande, tegen den 

 stengel aanliggende bladen. 



2. S. collinum Willd. met afstaande bladen. 



3. S. recurvatum Willd. (=8. reflexum Link) met 

 teruggekromde bladen. 



4. S. glaucum Sm. (=: S. albescens Haw.) met ver- 

 lengde onvruchtbare stengels on iets afstaande dunnere 

 bladon. 



Het schynt echter dat al deze vormen door talrijke tus- 

 schenvormen in elkander overgaan. De var. ^. sch\jnt alleen 

 bij ons in het wild voor te komen. De plant van van Hall 

 van Haren heb ik in ons herbarium niet teruggevonden. 

 (Cfr. Todschr. VIIL p. 233). 



560. S. elegans Lej. {S. rupestre Sm.). Op rotsen en 



muren, op enkele plaatsen in het Lahn en Nahe- 

 dal, bij Metz en Sierk en op de hieronder te 

 melden plaats. %. Juli — Aug. 



Maastricht, Fl. de Spa I. p. 205; Rev. p. 86. Lej. 

 et Court. Comp. 11. p. 110. Later echterniet weder- 

 gevonden. 



Sempervivum L. 



561. S. tectorum L. Zuid-Duitsche plant, echter alge- 



meen aangeplant op rauren en daken, ten deele 

 als sierplant, ten deele als gevolg van hetgeloof 

 dat de plant de bliksem zou weren en een 

 geneesmiddel tegen scorbuut zou zijn. %. JuU 

 —Au{/. 



In Herb. : Midsland, U n. 1 8 8 6 ; - Meppel, v. H e y n. ; 

 - Kampen 1850, T.; R.B.; - Arnhem, Thomson; 

 Nijmegen, N. en Th. Abel.; Ravenswaai, v. d.T.; - 



