690 AETHUSA. FOENICULUM. 



hun blaadjes omgekeerd-eirond, ingesneden, met stompe 

 slippen; schermstralen meestal korter dan de bladen. 



y. cynapioidesM. Bieb. Stengels 0.9—1.80 M. hoog, sterk 

 berijpt, in alle deelen grooter en sterker; bladslippen fljner 

 verdeold, langwerpig, dikwijls zeer smal eii lang, toege- 

 spitst, aan den voet kort wigvormig; schermstralen byna 

 even lang; omwindsel ontbrokend, omwindseltjes korter 

 dan of even lang als of zelfs by vruchtr\jpheid iets langer 

 dan de schermpjes, afstaand of hangend ; buitenste vrucht- 

 steeltjes der schermpjes 1, 2 of 3 maal langer dan de 

 vruchten; deze 2—3 m.M. lang; voegvlakte byna rond; 

 voegstriemen aan den voet dichter btjeen. 



b. elata Priedl. Stengels tot 2 M. hoog en soms tot 5 c.M. 

 dik, grtjsgroen berijpt, dikwijls van den voet af vertakt met 

 lange, veeltakkige twijgen; bladslippen stomp, van voren 

 fijn uitgetand gezaagd; omwindsel dikwjjls 1 bladig; om- 

 windseltjes 1—3 bladig, 2 maal langer dan de schermpjes; 

 schermen klein, buitenste stralen veel langer dan de bin- 

 nenste; kroonbladen volkomen wit, aan de basis alzoo 

 niet groen, zeer klcin; vruchtsteeltjes dubbel zoo lang als 

 de vruchtjes]. 



Poeniculum Tourn. 



602. P. capillaceum Grilib. (F. officinale All. et Prodr. 

 Ed. I. p. 100.) Plant van Zuid-Europa, op rotsen, 

 zonnige steenige heuvels, wijnbergen enz. , bij 

 ons wegens de vruchten gekweekt, een enkele 

 maal verwilderd. en QJ.. Aug.—Oct. 



In Herb.: Pothoofd Deventer 1878, K.; - IJduk 

 Amsterdam 1833, S.S.; 1835, Buse; Willemspark 

 aldaar 1888, J. J. Smith Jr.; Overveensche duinen 

 1836, Mb.; Haarlem 1873, Groll; - Leiden, Perin; 

 Alfen 1882, V.; Wassenaar 1832, S.S.; 's Gravenhage, 

 R.B.; - Venlo 1899, Garj. 



(Bussum, Koning in herb. pr.; Naarden 1893, V. 

 Suringar inherb. pr.; - Noordwyk 1894, Struyk. 

 in herb. pr.; Rotterdam, H. v. d. Linden; W. H. 

 Wachter en P. Jansen in herb. Heukels; — 

 Maastricht 1892, de Haas in herb. pr.). 



