VERONICA. 1189 



Bovendien: Ubbergen, Th. Abel. (Arch. 2. V. p. 

 303). 

 y. latifolia v. Hall. *) 



In Herb. : Vianen aan de Lek 1832, v. H. ; — 

 Merweoever by Sliedrecht, L a c. ; — Thomaswaard 

 Werkendam, Lac. 



Bovendien: Nymegen (Arch. 1. III. p. 506).' 

 <5. minor R. S. 



In Herb.: Kampereiland 1846, R. B.; — Warns- 

 veld 1852, K.A.; Lent 1852, Th. Abel.; vesting- 

 werken Nijmegen 1852, Weurt en Beuningen 1850, 

 Th. Abel.;? aan de Waal te Wamel, v.d.T.; - 

 - 's Gravenhage, G. B. ; sloot Zorgvliet aldaar, 

 en Prikkenweg Maassluis, V. Z.; Vianen 1837, 

 Kraamw.; — Zuid-Beveland, v. d. B.; — Empel 

 1847, V. Hov. 

 Bovendien: Werkendam, Lac. (Arch. 1. III. p. 506). 



[A a n m. : Waarschynltjk komt deze vorm overeen met elders 

 beschreven vormen; by gemis aan aanteekeningen naar de 

 levende plant is het mij niet mogelijk deze vorm te identlfl- 

 ceeren. V. Anagalloides Guss. wordt beschreven als : klein; 

 bladen smal-lancetvormig tot lyn-lancetvormig, byna gaafran- 

 dig ; bloemkroon wit, slechts de achterste slip lichtblauw met 

 donkere aderen, en slechts half zoo groote, langwerpige, nau- 

 weljjks uitgerande vruchten, die evenals de kelk en bloemstelen 



*) Aangaande deze voi'm merkt van Hall op: (Bijdr. VII. p. 333) 

 „deze verscheidonheid was my opmerkenswaardig, wegens de groote 

 overeenkomst, welke zjj heeft met den gewonen vorm van V. B e c c a- 

 b u n g a, daar de bladon niet veel langer dan deze en volkomen eirond 

 waren. De bleekroodachtigo paarsche kleur der bloemen en het gemis 

 der stippen onder op de spitse bladen deden mij dezelve echter tot do 

 boven genoemde soort terug brengen. Ik vond haar in Jultj 1832 aan 

 de beide oevers van de Lek, by Vianen, Leksmond en Vreesw;jk aan de 

 Vaart. Wijl zy daar echter steeds in gezelschap met den gewonen vorm 

 van V e r. A n a g a 11 i s en met de ware V. Beccabunga groeide, zoude 

 Ik niet afkeerig zijn, om haar voor eene hybride tusschen V. Anagallis 

 en V. Beccabunga te houden. Misschien moet men ook uit verschil- 

 lende bastaard-bevruchtingen de talryke vormsvoranderingen verklaren, 

 waaraan de V. Anagallis onderhevig is en welke aangewezen ztjn 

 door Mertens en Koch, Deutschlands Flora I. p. 316 en 317." 



