1 234 ALECTOROLOPHUS . 



Yooits vermeld door Pelletier, Knyf, Vors- 

 tius en Munting. 



/?. hirsutns AU. (Ehinanthus Akcforolophus Fdl- 

 lich et Prodr. Ed. I. p. 182, Rh. Crista Galli 

 /?. puhens Fl. B. S. p. 816). Op bouw- en 

 graslanden. 0. Mei—Juni. 



In Herb. : Apeldoorn en Hohenheim onder 

 Apeldoorn 1882, K. A.; Malburgsche veer by Velp 

 1837, D.S.; Oosterhoutsche bosch, Th. Abel.; 

 Uiterwaarden Nymegen over Sprokkelenburg, 

 Hofman; — Waarden aan de Lek tusschen 

 Vianen en Oud Slykerveer, v. d. T.; — Kloppe- 

 waard Werkendam 1837, Lac; — St. Pietersberg 

 1892, de Haas; Beek 1869, 0.; Heugem 1894, 

 de Haas; weide langs de Geul by Valkenberg 

 1900, V.; Vylen 1896, G.; Simpelveld 1902, G. 

 en Jongm. 



Bovendien: Texel? (Arch. 2. V. p. 57); - Utrecht, 

 L. Marchand (Bydr. VI. p. 166); — Hussenberg, 

 Elslo, Stein, Trap, Lac. (Arch. 2. V. p. 21). 

 A. fallax Wim. et Grab. {A. minor X maior). 



In Herb. : (volgens de deterrainatie der inzenders) 

 Oostereind Texel 1869, Holk.; - Oude Mirdum 

 Gaasterland 1894 en - Zwolle 1891, L.; Deventer 

 1846, Cop; — Oosterhoutsche bosch, Th. Abel.; 

 — Leiden, Dz.; — Zuid-Beveland en Sas van Gent 

 1846, V. d. B. 



[Aanm.: Beide sooi-ten en hare verscheidenheid dienen 

 nogmaals aan levend materiaal bestudeerd te worden; het 

 is de vraag in hoeverre A. minor en maior als afzonder- 

 lyke aoorten af te scheiden z\jn, daartusschenbeiden tallooze 

 overgangen voorkomen, zoojils door Dr. Goethart en my 

 verzameld werden in 1898, te Worsumsche broek bij Hatert 

 en in 1900 op het plateau van het Kotspark en in weilanden 

 langs de Geul bij Valkenberg. 



De als var. angustifolius opgenomen vorm is de laat- 

 bloeiende varieteit, die als /7. serotinus onderscheiden 

 wordt en zich kenmerkt door sterker vertakking en het 



