RUMEX. 1487 



Graebner in hun Flora des N.O.-deutschen Flachlandes 

 deze hybride nog in twee vormen verdeelen. 



A. pratensis: onderste bladen spits; schijnkransenniet 

 onderbroken ; binnenste bloemdekslippen aan den voet met 

 korte, driehoekig-priemvormige tanden. 



B. Baueri Asch.: onderste bladen stomp, bovenste 

 eenigszins stomp; schijnkransen slechts bovenaan niet onder- 

 broken, binnenste bloemdekslippen slechts zwak getand. 



Hiertoe wordt ook gerekend de vorm subobtusifolius 

 van Marsson met meer langwerpige wortelbladen, breedere 

 n ongeljjke, sterk netaderige, ingesneden getande bloemdek- 



slippen, waarvan gewoonlyk slechts de grootste een klier 

 draagt. De tanden ztjn zeer ongelyk, somtyds is de een of 

 ander priemvormig toegespitst. De vorm pratensis M. et 

 K. wordt door Marsson als /?. subcrispus onderscheiden. 

 Cfr. Fl. Neu-Yorpommern p. 400-401. 



B, Schtilsei Hausskn. (R. conglomeratus X crispus). 

 . In Herb. : Aan het kanaal by 's Gravenhage 1855, d e B r u ij n. 



Jt. divaricatns Fr. Mant. III. p. 55 (R. obtusifolius 

 Wallr.; R. Friesii Gren. et Godr.) wordt door latere schi-y- 

 vers als een vorm tot R. obtusifolius gebracht, waarvan 

 zij zich slechts onderscheidt door meer uitgespreide takken, 

 en breedere dekblaadjes met meer verlengde spits en langere 

 tanden. Lango in Haandbog p. 304 teekent hierby nog aan 

 dat volgens de aanteekeningen van Areschoug R. divari- 

 catus geen eigen soort kan z^n, doch eene der vele vormen 

 waaronder R. obtusifolius optreedt. De naam R. divari- 

 catus L. werd door Linnaeus aangewend voor een varieteit 

 der Zuid-Europeesche R. pulcher. 



In Herb. : Gekweekt exeraplaar van den Heer KokAnker- 

 smit ex herb. Groll, met byvoeging komt voor te Vaassen. 



Dit exemplaar komt wel overeen met de beschry ving, wat 

 niet het geval is met de door d e B r u y n aldus gedetermi- 

 neerde planten, gevonden bij 's Gravenhage volgens Prodr. 

 Ed. I. p. 227. Hoe zelfs de Bruyn tot zyn naamgeving ge- 

 komen is, is mij raadselachtig, daar bjj alle exemplaren uit 

 ons herbarium stengel- en wortelbladen ontbreken.] 



1165. R. Hydrolapathum Huds. In en aan slooten, vaar- 

 ten, moerassen, op vochtige weilanden. %. JuU 

 —Aug. 



In Herb.: Leeuwarden 1859, S.; - Groningen, 

 1856, S. E. Strating; Slochteren 1835, v. H.; - 

 Kampereiland 1848, T.; Karapen 1847, R. B.; Zwart- 



