RUMEX. 1491 



1858, Lac. (?); zie de Bruyn in Arch. 2. IV. p. 41 

 en 42. 



(Niet [goed te determineeren exemplaren dezer 

 soort komen voor in lierb. Struyk. Haarlemmer- 

 vaart by Leiden, 1901 en tuin Linnaeus, wild, A. C. 

 J. V. Goor, exemplaar ecliter onrijp). 



Bovendien: ? Haerst bij Zwolle, L. (Arch. 2. VI. 

 p. 94). Ofschoon de Heer La k o in zijn herbarium aan- 

 geteekend heeft, dat de plant voor het herbarium 

 werd ingezonden, heb ik haar daarin nietaangetroffen. 



[Aanm. : Volgens Pischer-Benzon in PrahPs Kritische 

 Flora p. 185 wordt gezegd: „Im nordlichen Teil des Gebietes 

 (Schlesw.-Holstein) hat die Pflanze ein zusammenhangendes 

 Wohngebiet, das nach Siiden durch eine Linie begrenst wird, 

 welche von der Mitte Angelns etwa bis Tondern verlauft; 

 in diesem Gebiete ist sie in der Mitte am haufigsten und 

 wird nach Osten und Westen seltener (Prahl); sudlich 

 davon nur einzeln, Schleswig und bei Hamburg am Elbufer." 

 Garcke geeft nog op Ghemnitz en Iheringsfehn in Oost- 

 Friesland. Ook Lange geeft de soort op voor verschillende 

 plaatsen in Denemarken, doch zegt dat zy voornamelijk voor- 

 komt in de nabijheid van bebouwde plaatsen. Hetzelfde 

 merken Grenier en Godron op: „Spontane autour des 

 habitations de la moyenne montagne dans la chaine du Jura," 

 en voegen zjj er b\j „souvent cultive." Voor Engeland vind 

 ik haar niet vermeld. 



Over het al of niet goede recht dezer soort loopen de mee- 

 ningen tamely k uiteen. Buchenau (Fl. des Nordw. Tiefl.) ver- 

 moedt dat het eene hybride zou zjjn tusschen R. aquaticus 

 L. en R. c r i s p u s, met welke laatste soort zjj de meeste ge- 

 lykenis vertoont. Meisner in DC. Prodr. XIV.p.44 vereenigt 

 deze soort en R. aquaticus L. onder een gemeenschappeitjke 

 soort, R. longifolius DC. ; L a n g e houdt de plant veel meer 

 verwant met R. Patientia, eenZuid-Europeescheplant, die 

 echter als groente gekweekt wordt en wellicht een cultuur- 

 vorm is van R. crispus. 



Behalve de mededeelingen van Krause in Bot. Centralbl. 

 1900, p. 233 over de geograflsche verspreiding van R. d o m e s t i- 

 cus blljkt dat Dr. Kihlman typische vrucliten van R. cris- 

 pus en R. domesticus verzameld heeft, daarby echter ver- 

 scheiden tusschenvormen, waardoor hij het voorkomen van 

 bastaarden dezor beide soorton in de omstreken van Helsingfors 

 en elders bewezen acht. (Soc. Fauna et Flora Fennica Bot. 



