D E V A C U 



enim ftatuunt, Spatium extra Mun- 

 dum Infinifum , Immenfum, im6, <//- 

 vina EJJentia^ plenitudinem ; Sequitur, 

 illud, eodem quoque modo , intra 

 Mundumefle: quiaMundushic, in 

 illo Infinito Spatio (& quidem refpe(3:u 

 immenfitatis Spatii : non puncii vei 

 Atomi inftar) contentus eft, necab 

 eo excludipoteft, ita ut Spatium ce- 

 datintantum, quantum Mundanum 



O S P A T I 0. ^ 



hoc Syftema in eofttreceptum, fed 

 ita , ut Spatium quoque infit , pene- 

 tret, atque ficomniainhocMunda- 

 no Syftemace confiftentia Corpora, 

 recipiat, deierat , geftet , claudat, 

 contineat , fervet , &c. neque intereft, 

 an Mundusfithic, vel infinitis para- 

 fangis, alibilocatus; uti cap.feq. di- 

 cemus. Quseomnia confirmant Coh- 

 nimhricenjes , uti videre eft l.ant, c. 3 f ♦ 



C A P U T IX. 



De inFlKlTO, IMMBKSO, jETE^KO. 



I 



N F I N I T U M definiuntPhilofo- 

 phi : Cujus femper aliquid eft 

 extra : IMMENSUM, quod in 

 omnem locorum diflerentiam , fur- 

 fum, deorfum, dextrum , fmiftrum, 

 ante&poft, fmefine, modo,&ter- 

 mino , eft : i^ T E R N U M accipiunt 

 ratione durationis fine fine tamante 

 quam poft , id eft, quod caret prin- 

 cipio & fine : Unde Msum intelligunt 

 de infinitudine Temporis, quod prin- 

 cipium habet. 



Sed , uti Infinitum fuperatomnem 

 intelledbum hominis , ftc quoque , 

 Immenfum atque Aternum , itaque 

 pro uno eodemque fumendum , & 

 folum de Increato intelligendum , de 

 quo non aliter nifi fecundum captum 

 humanum loqui poflumus. 

 injimtum Unum autem Infinitum, 



Kl»t' ^'''lMMENSUM,iETERNU M ,non 



omntmc*^-y^x.o pluta eflc, nec eflc poflc , fana 

 tumhomi- patio di(3:itat: quamvisptoprie, nec 

 fub Numero Arithmetico , ncc No- 

 mine, necVerbo (nifiEn/wnomine, 

 quod ipfam quidem Eflentiam indi- 

 cat , non autem qusenam ea fit) com- 

 prehendipoffit, SedEST Illud 

 Qjj o D E s T , & quod eft fupra 

 omnem captum , mentem ac lin- 

 guam hominis , ita ut quomodocun- 

 que conamur intendere , illud Nu- 

 mero , Quantitate , Nomine vcl 

 Verbo enunciare, femper, imoinfi- 

 nite nos aliquid deficiat: Etenim 

 cum nullam magnitudinis fuac finem 

 admittat , nuliam quoque Divifio- 

 nem nec feparationem (qua omnc 

 U N U M dicitur ) agnofcit, ncc No- 



ntt 



men Ei fufficiens attribui poteft, 

 fcd uti immenfurabile eft, fic & in- 

 comprehenfibile ac ineflabile ; Quo 

 loco incipcrc vellemus, illud quod 

 nuUos extenfionis fua» fines habet, 

 nomine comprehendere , feu prin- 

 cipium , medium , vel finem ei da- 

 re? 



Si quis in Immenfo (quod fcilicet infiniti ifn^ 

 nullum principium , neque medium ^^f** »*'* 

 neque finem habet) longe in Infini- /^'Jhs.*' 

 tum peragraflet , & iter per innu- 

 merabilia miUiarium millia confe- 

 ciflet r refpedulmmcnfi , adhuc ef. 

 {et eodem loco ; Ac fi a6lum reite- 

 raret, & decies infinitiesultra per- 

 veniret, nihilominuslmmenfum eo- 

 dem modo adefTct, efl!etque ille eo- 

 dcm loco , nec ad finem feu adim- 

 plendam fuam intentionem , uni- 

 cum pafliim lucratus eflet : quia in 

 Immenfo nuUus eft refpedhis , fi eft, 

 tunc concipitur aut ratione noftri, 

 aut ratione alterius alicujus rei 

 creatac. 



Porro Infinitum intelllgcre quo- 

 que folent de Creatis , ratione Nu- 

 meri Infiniti , vel fecundum Res, 

 vel fecundum tcmpora, annos , dies, 

 &c. quorum fcilicet finem humana 

 mens , ob pluralitatem non poteft af- 

 fequi. Quia vero Numerus oritur ex 

 feparatione, vel divifione , qu^l (uti ^^^\Z 

 antea didhim ) omnc U N U M dici- finito. 

 tur, & faltem multitudo eft ex uni- ^^^^^ 

 tatibus collc^b ; ideoque Nume- ^er^s» 

 rus proprie & vere Infinitus dici 

 non poteft ; quicquid enim ini- 

 tium nabet , nec unquam tam ma- 

 J gnum 



