PRAEFATIO XIX 



a Keilio additum; item post P. III p. 57, 2: utroque loco 

 idem numerus est in fractura et in numero non fracto (ut 

 p. 56, 28 pes unus digitus unus); contra p. 56, 29 P. III et 

 digitos V est, p. 56, 30 P. I et digitos III; p. 57, 3 P. I et 

 digitos II. Aliter se habent pedem et palmum p. 56, 25 

 (cf. p. 33, 6); P. IIII et palmum p. 56, 27; P. II II S et P. III 

 S p. 56, 24. — 57, 19-58, 22 vertit Sam Wide r Einleitung 

 in die Altertumswissenschaft' II p. 269sqq., 58, 10—58, 22 

 Norden f Antike Kunstprosa' p. 157, interpretatur Bickel 

 r Der altrom. Gottesbeg*riff p. 75sqq. post Deubnerum r Arch. 

 f. Rel.' XVI 128, Reitzenstein Testschr. zur 46. Vers. 

 deutscher Philol.' p. 152sq., habet E. Diehl Toet. Rom. 

 vet. rel. p. 3 (qui duonam exspectat). 58, 8. Keilii sup- 

 plementum removi, cum ne sic quidem verba leniter pro- 

 fluant. — 59, 10. neve domum [nevej ad adfertur apud 

 Teuffelium I 6 , p. 227. — 59,27—63, 13 sextae editioni 

 libri Brunsiani "Font. iur. Rom. ant.' inseruit Mommsen 

 a. 1893, cuius discrepantiam modo in apparatu modo hoc 

 loco enotavi. — 60, 7. resolvito id viri botii arbitratu 

 <a«f> deducetur Mommsen. — 60, 8sq. r et strictores de- 

 lendum' Mommsen. 60, 15. r id est opinor ne quis con- 

 ductor paciscatur cum alio, ut a conducendo abstineaf 

 Mommsen. — 60, 20. Cf. p. XI. - 60, 26. sex iugis vasis 

 si opus erit coll. c. 10, 2 (vasa olearia instructa iuga 

 quinque) Mommsen. — 60, 27. Cf. p. XII. — 60, 28. r For- 

 tasse ins. non erunt eo numero ad quem'' Mommsen. 

 - 62, 11. primas, si non ante acceperit. Dominus 

 Mommsen. — 62, 14. Cf. p. XIII. -- 62, 18. fines dicito 

 M o m m s e n. — 62, 28. pecunia satis fecerit malit M o m m s e n. 

 — 63, 6. vixerit. In fructum (fuit fere : In fructum (Kal. lun. 

 emptor veniaty et) ... Mommsen. — 65, 31sqq. Contulit 

 haec cum Oribasio I 278 Reuther cap. II (cui videtur 

 Qraecum fontem adhibuisse Cato, commentarius autem 

 qui exstat non ubique genuinam Catonis formam prae se 

 ferre). — 67, 8sq. Bis <m> die utroque loco Keil; idem 

 in eadem paragrapho (v. 3) praecedit; tamen exemplis 

 non tantam vim tribuo, ut duo quae praeterea exstant 

 mutem. — 68, 7. experirus scripturam obscurare nolui, utut 

 est suspecta. Cf. Friedrich ad Catull. c. 21, 6, Vetter 

 CWien. Stud.' 24 p. 534sqq.), Sommer a p. 494; uterus pro 



2* 



