PRAEFATIO IX 



aut ex ipso Catonis libro sumpta sunt aut ex aliis scripto- 

 ribus, ut Varrone et Celso, qui illum inspexerunt. Quae 

 ex ipso Catone fluxerunt, in quattuor genera distinxit 

 Muenzer (p. 81): primo eos locos complectitur qui ex 

 festinata lectione in memoria remanserant; altero quos 

 inter legendum adnotatos occasione oblata profert scriptor; 

 tertio quos dispersos in Catonis libro ratione quadam et 

 consilio in unum coniunxit; quarto denique quos ex eo- 

 dem loco depromptos, sed disiectos novae dispositioni suae 

 subiecit. Libri XVIII locos Catonianos ex Celso deri- 

 vandos esse cum Reitzensteinio sumit idem Muenzer, 

 Celsum autem non tam ex hoc quod nos tractamus opus- 

 culo quam ex libro ad filium de agricultura composito 

 simillimo pendere coniecit. De eadem re etiam Paulus 

 Reuther (De Catonis de agri cultura libri vestigiis apud 

 Graecos. Lipsiae a. 1903, p. 31) dixit, quamquam eam quae 

 est de Celso et de tota re quaestionem ante perfectam 

 Columellae editionem ad certum finem perduci posse ne- 

 gavit Fridericus Marx in praef. Celsi p. XV. Quicumque 

 igitur in verbis Catonis emendandis versabuntur, Plinii 

 copiis diligenter, sed caute utentur. Qua in re cum Keil 

 in universum circumspectissimum sese praebuerit, nostamen 

 ex lectionibus quas a Plinio sumpsit sive ipse sive quis- 

 quis eum praegressus est nonnullas ab hac editione exsu- 

 lare iussimus, velut p. 15, 14 Quiriniana revocavimus ex 

 codice Marciano pro eo quod Plinius exhibet Quiri- 

 ana: quamquam non satis certa res est. Eadem enim for- 

 ma redit apud Macrobium III 19, 2 ex Cloatio Vero 

 (Funaioli Gramm. Rom. fr. p. 470); qui si ante Plinium 

 fuit (cf. Encyclop. real. IV p. 617), augetur sane auctoritas 

 scripturae Plinianae; post Plinium si floruit (Lersch III 

 p. 167), ex Plinio eum pendere nescio an conicias. Item 

 retinui p. 46, 13 brachia cum Haulero 1. s. s. p. 22 pro eo 

 quod est apud Plinium bracchiis et p. 71, 5 cum eodem 

 Haulero p. 29 uellatur pro evellatur. De aliis locis con- 

 sulenda erunt quae in adnotatione breviter monui. — Co- 

 lumellam qui Catone teste haud raro utitur, sed ita ut 

 neque locos ex quibus pendet diligentius indicet et verba 

 ipsa aliquoties rhetorum more exornet (cf. P. Weise p. 153), 

 non ipsum de agricultura librum adiisse, sed Celso sua 



