PRAEFATIO 



Plus quam viginti quinque anni praeterierunt ex quo 

 Catonis De agricultura libri editionem minorem in char- 

 tis HenriciKeil relictam et propinquorum voluntate meae 

 fidei commendatam viris doctis proposui. Cuius cum exem- 

 plaria exhausta esse bibliopola honestissimus scripsisset 

 rogassetque ut novae editionis ad exemplum librorumVar- 

 ronis de re rustica a me retractatorum accommodandae cu- 

 ram haberem, lubenti animo ad Catonem reverti. A quo 

 tamen labore ne frustra exspectentur quae suscipere a meo 

 consilio alienum fuit, me nihil spectasse moneo nisi ut co- 

 dicis Marciani optimi memoriam diligentia et opera 

 cum aliorum tum Henrici Keil redintegratam, sed abs- 

 tersis maculis levioribus librariorum culpa inlatis, quas 

 quidem non sine aliqua fiducia temptari viderim, denuo 

 philologis offerrem. Marciani autem codicis contextus 

 quomodo cum genuino scriptoris opusculo, quod auctor sive 

 edidit sive aliis edendum reliquit, cohaereret quove modo 

 prisca forma diurno et diutino usu mutata paulatim in eam 

 recensionem abisset quam Varro legit et post eum Pli- 

 nius, etsi quaerere non neglexi, ut quod meditationi 

 meae non uno loco pro fundamento esse debuerit, pluri- 

 bus tamen verbis in hac praefatione persequi longum 

 fuit. 1 ) 



Tres vero omnino emendationis vias patere inter 

 omnes constat. Quarum quae prima est, scilicet ut co- 

 dicis deperditi scriptura ipsa sive sana sive corrupta 

 quam diligentissime recuperetur, eam dudum Keil opti- 

 mo successu institerat: cuius de hac re verba ex proecdosi 

 non mutata mea esse volui. Taullo difficilius autem erat 

 in Catonis libro archetypi lectiones eruere quam in libro 



1) Cf. nunc A. Kappelmacher. "Wiener Blatter 1 I p. 4, 

 qui a 'commentario de agricultura 1 proficiscitur. 



1* 



