121 



tenui torulosa saepe curvata vel contorta papillis patulis conicis 

 aculeolata, semine oblongo-cylindrico subcurvato Q. Gl. pumilum 

 Boiss. Ann. Sc. Nat. 1841, pag. 374. Gl. squamigerum Bunge in 

 Lehm. p. 192 et Boiss et Buhse Aufz. non Rar et Kir. 



Hab. in subalpinis Armenise prope Ardana (Noe!), Persise borealis in 

 monte Elbrus (Ky. exs. 547!) e* prope Gamarlu (Buhse !), Ssertschah Per- 

 8ia3 orientalis et inter Yezd et Ispahan (Bunge!), ad Iapahan (Auch. exs. 

 1041 !), in Turkestania (Lehrn!),, Affghania (Griff!). 



Folia radicalia 17 2 -2 pollices longa, caulis tenuis tandem dichotome ra- 

 mosissimus, petala eis G. corniculati dimidio minora, siliquse 2-3 pollicares 

 inter semina subangustatse tenuiores illis G. fimbrilligeri a quo differt om- 

 nium partium tenuitate, forma foliorum, petalis minutis. — Gl. squamige- 

 rum Kar. et Kir. ex Songaria habitu et siliquis aculeatis affine distinguitur 

 foliis pinnatipartito-lyratis, petalis majoribus, semine reniformi. 



G. contortuplicatum (Boiss. Ann. Sc. Nat. 1841 p. 376) 

 glabriusculum, caule crasso pumilo a basi ramosissimo corymboso, 

 foliis radicalibus parvis obovatis runcinatis caulinis inferioribus pin- 

 natilobatis, superioribus minutis subamplexicaulibus ovatis subinte- 

 gris, sepalis glabris, petalis minutis croceis, ovario sparsim prope 

 apicem setulis palulis hispidulo, siliqua pedicello brevi refracto in- 

 crassato suffulta glabra torulosa irregulariter contorta, semine ovato- 

 reniformi ®. 



Hab. in prov. Ghilan Persise bor. (Auch. exs. 4022!), inter Rudbar et 

 Mendjil et in valle Nika (Bfchse ! forma major). 



Planta vix semipedalis dense corymbosa, folia inferiora vix bipollicaria. 

 Petala et sepala 3-4 lin. longa, antheraB oblongae nec ut aliis speciebus 

 oblongo-lineares, siliquae tenues V/^-Q pollices longse striatae valde con- 

 tortae. — Gl. Persicum dc. Syst II, p. 97 ex rosula sterili herb. Mus. Par ! 

 tantum descriptum hiic forsan spectat sed synonymon omittendum est nam 

 ejus folia inter hanc speciem et alias dubia sunt. 



G. grandiflorum (Boiss. et Huet Diagn. Ser. II, V, p. J5) 

 glaucum tomentellum, foliis radicalibus pinnatiseclis sublyratis seg- 

 mentis obovato-oblongis amplexicaulibus pinnati-partitis, sepalis papil- 

 lari-hirtis, pelalis magnis fulvo-aurantiacis basi violaceo-maculatis , 

 siliqua recta setis longis adpressis hirsuta, semine ovato reniformi %. 



Hab. in lapidosis Anatolise prope Boli, Kastaraouni, monte Elmadagh 

 prope Angora (Wied!), Armeniae ad Erzeroum et Baibout (Huet ! Calv ! 

 Bourg!), Mesopotamije (Noe!), Perske bor. ad Seidkhodji prov. Aderbid- 

 jan (Szow!) et australis ad Schiraz (Ky. exs. 311 sub G fuluo). Fi. init. 

 sest. 



Species pulchra, flores eis G. flavi fere raajores, siliqua 4-5 pollicaris. 



