Zozimia. UMBELLiPEitE. 1037 



ZOZIMIA (HofTm. Umb. 145 tab. 4). 



Calyx quinquedentatus. Petala obovata emarginata cum lacinula 

 inflexa. Fructus a dorso plano-compressus margine dilatato tumido 

 laevi cinctus. spatio inter semen et marginem lato hyalino. Mericarpia 

 jugistenuissimis, intermediis aequidistantibus, lateralibus remotis mar- 

 gini contiguis. Valleculse univittatae vittis latis totam valleculam ex- 

 plentibus, commissuralibus binis contiguis. — Herbae monocarpicae 

 vel perennes, pubescentes vel hirsutse, foliis pinnatim decompositis, 

 floribus albis. — Genus ab Heracleo margine fructus inflato et vittis 

 totam valleculam implentibus, a Tordylio margine Isevi nec rugoso 

 distinctum. 



1. Z. absinthifolia (Vent Ghoix tab. 22 sub Heracko) phis 

 minus dense pubescenti-cinerea, radice crassa fusiformi. collo denso 

 fibroso, caulibus crassis sulcatis brevibus saepe ad pcdunculos cras- 

 sos subradicales reductis, foliis ambitu oblongo-lanceolatis pinnatisec- 

 tis 4-7-jugis segmentis obiongis in iacinulas breviter lineares obtusas 

 decompositis, umbellis multiradiatis, petalis non radiantibus, fructu 

 orbiculari vel elliptico apice retuso vel triennis. Ic. Sibth. Fl. 

 Grsec. tab. 281. — Z. Orientalis Hoffm. Umb. tab. 4. — Heracleum 

 tomeniosum Smith Prodr. I, p. 192. — Z. absinthifolia d.c. Prodr. IV,. 

 p. 195. 



Hab. in collinis siccis et saxosis Anatolise in GalatiS. (Wied !), CariA (Boiss!). 

 Gilicia (Bal!), Gypri (Sibth. Kyl), Syrise bor. (Auch. exs. 3595! Haussk!), Pa- 

 lestinae prope Gaza (Boissl), Arabiae in montibus Sinaiticis (Schimp. exs. 370!), 

 Armeniaead Karput(Noe!), ad Baibout (Bourg!), Caucasi et prov. Transcau- 

 casicarum 3000'-6000' (M.B. Hohen!, etc.), Mesopotamiae et Assyriae (Oliv! 

 Haussk!), Persiae totius, Turkestanise (Lehm.), AflFghaniae (Griff!), Belutschise 

 (Stocks 1). Fl. vere. 



Variat indumento copioso vel rarescenti, fructu plus minus dense pubes- 

 centi, vulgo 5 lineas et amplius longo, interdum (in specim. Persico ex Perse- 

 poli) tamen 3 */» lin. longo. Mericarpii margo inflatus interdum tamen (in 

 specim. Cilicico) planiusculus. 



2. Z. radians (Boiss. et Hohen. Diagn. Ser. I, 10, p. 43) radice 

 fusiformi, collo dense fibroso, caule erecto sulcato parce ramosa, fo- 

 liis radicalibus albo-tomentellis ambitu ovatis pinnatisectis 2-3-jugis 

 segmcntis oblongis in lacinulas lineares elongatas villo connexas su- 

 pradecompositis, foliis caulinis valde diminutis minus canis, uinbelljl 

 multiradiata, petalis valde radiantibus, fructu elliptico praeserlim ad 

 discum longe papillari-hirsuto apice retuso @? 



Hab. in schistosis montis Elbrus Persiae borealis prope Passgala (Ky. exs. 

 2461). 



Facies praecedentis a qu^ differt indumento cano-tomentoso foliorum infe- 

 riorum, laciniis eiongatis, petalis valde radiantibus; mericarpia sex lineas 

 longa margine valde tumido. 



