914 SALSOLACE^. Atriplew. 



dentibus, foliis alternis sessilibus parvis tenuibus supra glabris 

 glaijcis subtus farinoso-subincanis rhomboideis obtusiusculis subsi- 

 nuatis vel integris subtrinerviis nervis subtus puberulis, florum 

 glomernlis axillaribus et terminalibus spicatis, perigonio fructifero 

 in stipitem axi continuum abeunli persistenti. phyllis in thecam cuneato- 

 spalliulatam apice dilatatam acutiusculam et denticulatam lateraliter 

 integram disco coriaceam isevem nervosam coalitis ^. 



Hab. in Persia (Belanger N° 581), Aflfghania (Griflf. 1747 ex Bge). Non vidi. 



Canles pedem et amplius longi,.folia 4-8 lineas longa 4-7 lata, thecae 2 Imeas 

 longK induratae inferne cylindrico-conicse apice compressiE foliucese vires- 

 centes. Ex am. Bge qui fragmenta speciminis Belangeriani vidit perigonio 

 fructifero persistente nec articulatim deciduo distinctissimum. 



19. A. Palestinum (Boiss. Diagn. Ser. I, 12, p. 96) suffruti- 

 eosum papilloso- canum ramosissimum dumulosum, caulibus ascen- 

 dentibus teretibus albidis crebre foliosis, foliis minutis sparsis a basi 

 sessili altenuata oblongis et oblongo-linearibus obtusissimis integris 

 vel obtuse sinuato-repandis. superioribus abbreviatis linearibus acutis, 

 axillis saepe fasciculiferis, glomerulis sessilibus spicas terminales 

 interruptas simplices aut paniculatas basi breviter foliolosas tbrman- 

 tibus, pcrigonio frnctifero sessili cano minuto oblongo-rhombeo basi 

 cuneato. phyllis ad medium usque coalitis apice subherbaceis obtuse 

 triangulari-ovatis facie coriaceis elevatim 3-4-tubercuIat.is 5- 



Hai). iu desertis .Tudeae inter Hierosolymam et Jericho (Boiss!), ad basin 

 collium Damasci (Boissl), in fauce Ouadi Barrada (Gaill!), in deserto Pal- 

 myrse (Bl!), in deserto ad meridiem Gaza (Boissl). 



Caules semipedales crassiusculi rigiduli, folia majora 9-10 lineas longa 3-4 

 lata, fructus 2 lineas longns 1'/« latus. Am. a Bunge in litt. fructus pr»cociores 

 majores magis herbaceos seriorD)us rariores indicat, sed eos in speciminibus 

 meis frustra qusesivi ; forsan schedulaj eiTor. 



20. A. Alexandrinum, suffruticosum adpresse canum ramo- 

 sissimum dumulosura ramis diffusis, foliis subpetiolatis a basi cuneat^ 

 ovalis oblongis obtusis obtuse et saepe obsolete sinuato-repandis 

 margine subundulatis, superioribus abbreviatis, axillis fasciculiferis, 

 glomernlis spicas terminales elongatas valde interruptas simplices 

 vel parce ramosas prseter partem inferiorem aphyllas formantibus, 

 perigonio fructifero stipitato articulato minuto oblongo-rhombeo sub- 

 trilobo lobo terminali multo majore ovato. phyllis ad medium coalitis 

 facie coriaceis acute cristato-tuberculatis 5- 



Hab. in incultis et collibus arenosis ad Alexandriam Egypti (Ehrenb ! 

 Gailll Samar! Aschers. 374 et 433! Letournl). 



Caules cum spicis tandem sa^pe semipedalibus l-lV^-pedales, folia 10-12 

 lineas longa tres lata, fructus 2 lineas longi stipite lineam longo suffulti. Hsec 

 planta quam pro A. Palestini forniA prius habueram pra^ter caules diffusos 

 tenuiores ab eo fructibus stipitatis dorso echinatis differt. A. parvifoliv.m Lowe 

 et A. Mauritanicum Boiss. lacie similia differunt fructu sessili forma diverso. 



Ar. Geogr. Regnum Tunetanum. 



