ABKRCONMV. 129 



Gresyn, myn y gwir Oswallt, 

 Oedd gri hwnn, a'i ddagrau hallt. 

 Gresyn dyras gryiin dros gred, 

 Gresynach oedd gri Sioiied; 

 Am ddwyn gemau o ddynioii, 

 A clieirw, a brig yn ochr bronn. 



Y mae'n noeth lieb un mann iach, 

 Coed tewion i gyd haeach. 



Duw a rami blodau ar w^dd, 



Ag a wna brig o nevvydd. 



Pan aeth Crist un pennaeth cred, 



A thylwyth a etholed ; 



Wyth oedd unwaith o eiddun, 



Am y saith mae oes i un. 



Y mab hynaf oedd Ddafydd, 



I nef idd aeth, pan fu i ddydd. 



Och heno mae achvvyn mawr, 



O roi Wilim ar elawr ; 



A Rhys deg nid arhoes dim, 



Ar i ol orwyr Wilim. 



Pell i rhoed mewn pwU a rhaw, 



Llywelyn nid Uai wylaw. 



Pumaib ydoedd o feibion ; 



Pumed aur seined syrr Sion. 



Am ddwyn, pwy ni chwyn y chwedl, 



Y merclied y mae oerchwedl. 

 Catrin liw'r bin, ne loer haf ; 

 Nid oedd hen ydoedd hynaf: 

 Nid enwaf onid unwaith, 

 Annes wenn, hynny yw saith. 

 Un dad ag un gar id gynt, 

 Fymuddiaid un fam oeddynt. 



I 



