77 



"Wat het kultiveeren betreft is gebleken, dat dit het beste geschiedt in visch- 

 bouillon met 3% keukenzout en enkele andere stoffen, afhankelijk van de onder- 

 zochte soorten. Dat de lichtbacteriën tot een vrij groot getal soorten behooren (er 

 zijn er thans reeds omstreeks 17 beschreven) maakt de studie daarvan moeielijk, 

 maar het groote verschil, dat tusschen enkele dezer soorten bestaat, verhoogt het 

 belang daarvan. Zoo kunnen, uit het oogpunt der voeding, de lichtbacteriën tot 

 twee groepen gebracht worden. De eene dezer groepen vereischt voor het tot stand 

 komen van vermenigvuldiging en lichten een afzonderlijke koolstofbron (bijvoor- 

 beeld glycerine) en een afzonderlijke stikstof bron in den vorm van pepton. De andere 

 groep daarentegen vereischt voor volledige voeding alleen pepton, en het is merk- 

 waardig, dat de snelheid van reproductie bij deze laatste groep, welke zich op zoo 

 eenvoudige wijze voedt, veel grooter is dan die bij de eerste. De dualistische voe- 

 ding der eerste groep kan tevens als type beschouwd worden voor de voeding der 

 hoogere wezens, met inbegrip van den mensch. 



De eigenschappen dezer beide groepen werden door vergroote teekeningen op 

 wandplaten, door Mej. H. W. Beijerinck voor het Bacteriologisch Labora- 

 torium vervaardigd, door mikroskopische preparaten van levend materiaal en door 

 lichtbeelden van mikrophotographieën nader uiteengezet. 



Wat aangaat de theorie der lichtfunctie, kan de volgende opvatting als de meest 

 waarschijnlijke worden beschouwd, als zijnde in overeenstemming met de tegen- 

 woordig als juist aangenomen denkbeelden over de structuur der levende stof in het 

 algemeen. 



Het lichaam der lichtende bacteriën bestaat, evenals iedere andere levende cel, 

 uit een groot aantal deeltjes, welke ieder op zich zelf zich door deeling vermenig- 

 vuldigen. Deze deeltjes kunnen de biophoren of levensdragers genoemd worden. On- 

 der deze biophoren is er een bepaald soort waaraan de lichtfunctie is toevertrouwd : 

 de photophoren. Indien deze photophoren uit het lichaam der bacterie konden ge- 

 nomen worden, dan zou de lichtkracht daarvan dus grooter zijn dan de lichtindruk, 

 welken wij van het mengsel van donkere en lichtende biophoren, waaruit het geheele 

 bacteriënlichaam bestaat, in ons oog ontvangen. De natuur der photophoren is bij 

 alle lichtende wezens (uitgezonderd de schimmels in het lichtende hout, die op een 

 geheel andere wijze lichten) nagenoeg maar niet geheel dezelfde. 



De proeven met lichtbacteriën te nemen kunnen tot twee groepen gebracht 

 worden, namelijk: Proeven met den „lichtenden grond" en proeven met lichtende 

 vischbouillon, of in 't algemeene „lichtend gemaakte voedingsvloeistoffen." 



De „lichtende grond" wordt op de volgende wijze verkregen. Vischbouillon met 

 3% keukenzout wordt gekookt met ca. 10% gelatine, na afkoelen tot 25° C, maar 

 vóór het stollen gemengd met een groote hoeveelheid lichtbacteriën, uitgegoten, tot 

 een dunne plaat en aan stolling overgelaten. Zoodoende verkrijgt men prachtig 

 phosphoresceerende platen van groote chemische gevoeligheid. Zijn de daarin voor- 

 komende bacteriën aan dualistische voeding gebonden, dan zal, zoodra bijv. de kool- 

 stofbron uitgeput, terwijl de stikstofbron nog in voldoende hoeveelheid beschikbaar 

 is, een kleine hoeveelheid van op deze plaat gebracht koolstofvoedsel een sterke 

 verhooging van de lichtkracht veroorzaken, waardoor, bij een juiste inrichting der 

 proefneming, na eenige oogenblikken op den reeds lichtenden grond, sterk lichtende 



