78 



velden ontstaan. Zoodoende laat zich gemakkelijk uitmaken, welke koolstofverbin- 

 dingen als lichtvoedsel kunnen dienst doen. Zoo vindt men b.v. dat glukose, op een 

 „lichtenden grond" gebracht, tot een bijna plotseling zichtbaar wordend lichtver- 

 schijnsel aanleiding geeft. 



Daar de lichtfunctie nauw samenhangt met het ademhalingsproces, en niet tot 

 stand komt bij uitsluiting van lucht, zal een op een lichtenden grond opgelegde glas- 

 plaat bijna onmiddellijk het licht uitdooven. De zoodoende gevormde donkere plek 

 wordt weder onmiddellijk licht als de glasplaat spoedig van de lichtende gelatine wordt 

 afgenomen. Wordt de lucht echter langdurig afgesloten, dan ondergaan de licht- 

 bacteriën den dood door verstikking en de vlek blijft, ook na verwijdering van de 

 glasplaat donker. 



Buitengewoon geschikt is de lichtende grond om de werking van zekere en- 

 zymen, bijv. van diastase en invertine te illustreeren. De volgende proef zal dit dui- 

 delijk maken. Rietsuiker wordt door de gewone lichtbacteriën van lichtende zeevisch 

 niet geassimileerd, is dus geen lichtvoedsel. Laevulose en glukose daarentegen geven 

 op den lichtenden grond lichtvlekken. Brengt men dus rietsuiker in den lichtenden 

 grond, dan gebeurt niets, maar wordt deze rietsuiker geïnverteerd, door bijv. op de 

 lichtende rietsuikerhoudende gelatine wat biergist te brengen, die in groote hoeveel- 

 heid een rietsuikerinverteerend enzym afscheidt, dan ontstaat een sterk lichtver- 

 schijnsel, beantwoordende aan de verbranding der gevormde laevulose en glukose. 



Belangwekkend is de volgende proef. 



Laat men op den lichtenden grond naast elkander een lichtveld ontstaan door 

 glycerine en een tweede door glukose en plaatst over beide een dekglas, zoodat 

 de lucht is afgesloten, dan blijkt dat de dood door verstikking in het glycerine veld 

 veel eerder volgt dan in het glukoseveld. Dit hangt samen met het feit, dat de glu- 

 kose een stof is, welke door de gewone lichtbacteriën als gistingsmateriaal verwerkt 

 kan worden onder afsplitsing van koolzuur en waterstof, hetgeen niet het geval is 

 met de glycerine, en daardoor wordt het bewijs geleverd, dat de gistingsfunctie tot 

 zekere hoogte in staat is de zuurstofademhaling te vervangen. 



Van de proeven, welke met in voedingsvloeistoffen gekweekte lichtbacteriën 

 kunnen genomen worden, werden de volgende vertoond. 



Vooreerst de filtrageproef door filtreerpapier, waardoor de bacteriën slechts voor 

 een klein deel teruggehouden worden, en door een goede bougie, welke een volko- 

 men duistere vloeistof laat doorloopen. Deze proef leert, ten eerste, dat de bacteriën 

 fijner zijn dan de poriën in filtreerpapier en grover dan de poriën in een goede bougie, 

 en ten tweede, dat de lichtstof in overeenkomst met de theorie der photophoren, 

 niet als een afgescheiden stof buiten het bacteriënlichaam voorkomt, maar een inte- 

 greerend deel van het bacteriënlichaam zelve uitmaakt. 



Tot een reeks van proeven geeft de uitsluiting of toetreding van de lucht in 

 een lichtende vloeistof aanleiding. Vult men een goed sluitende stopflesch met de 

 lichtende vloeistof geheel, dan treedt weldra volkomen duisternis in. Laat men nu 

 uit een pipet wat gewoon leidingwater onder in de flesch loopen, dan ziet men 

 opeens overal waar het leidingwater heenvloeit, een krachtige lichtontwikkeling, 

 tengevolge van de geringe hoeveelheid zuurstof, welke in het gewone leidingwater is 

 opgelost. Door den duur van het lichten en het ingebrachte watervolumen te meten. 



