83 



soms was het kaf ten deele zwart, soms was het kaf dicht behaard (fig. 2), in an- 

 dere gevallen geheel kaal (fig. 3 en 4). De tand aan het kelkkaf herinnerde in enkele 

 gevallen aan dien van T. dururn of T. monococcum. Hij zegt 

 dan: „Ik had zoovele vormen gevonden, dat ik geen poging 

 deed die te determineeren. Daaronder kwam zelfs voor T. 

 monococcum aegilopodioïdes, die ik volstrekt niet verwacht 

 had te zullen aantreffen. Ik bepaalde mij tot het verzame- 

 len der planten en het aanteekenen van hun habitat en as- 

 sociatie" 1). In 1907 en 1908 deed hij nieuwe omvangrijke 

 vondsten rondom de Doode Zee. Op 28 Maart 2) 1908 werd 

 de plant aangetroffen te Wady Waleh tegelijk met vuur- 

 steen-overblijfsels uit den steentijd, 

 in gezelschap van Hordeum sponta- 

 neum, die zoo regelmatig in de pol- 

 len der wilde tarwe groeit, dat A a- 

 ronsohn de wilde gerst de sa- 

 telliet van de tarwe noemt. Verder 

 noemt hij als vindplaats in het land 

 van Moab, op 17 April 1908, het 

 landschap tusschen Teil Nimrin in 

 de vallei van de Jordaan en Ain 

 Hummar op het plateau van Es 

 Salt, en zegt, dat de verspreiding 

 ligt tusschen 325 voet beneden en 

 6300 boven den spiegel der Middel- 

 landsche Zee en dus tot aan den 

 streek der alpenplanten. Hij ver- 

 moedt, dat de horizontale uitbrei- 

 ding belangrijk zal. blijken te zijn. 

 De vindplaatsen waren steeds op zonnige, schrale rotsgron- 

 den en met slechts een dunne bedekking van het gesteente 

 door grond, nooit op vruchtbaren bodem met rijken plan- 

 tengroei. De formatie van den bodem schijnt vrij onver- 

 schillig; alleen op het senoon komt de plant niet voor. 



In de laatste jaren zijn ook kultuurproeven aan het 

 landbouwinstituut te Bonn — Poppelsdorff gedaan : „Van 36 

 bedden waren in 1909 35 in vrucht gekomen en eenige daar- 

 van hebben zwaardere en schoonere zaden voortgebracht dan welke ook van onze 

 kultuurtarwen." 



Fig. 3. 



T. dicoccum dicoccoi- 



des op T. durum 



gelijkend. 



Fig. 4. 

 dicoccum dicoccoides, 

 op T. polonicum 

 gelijkend. 



«) Die Auffindung des wilden Emmers in Nordpalastina. Altneuland, Monatschrift 

 für die wissenschaftliche Erschliessung Palastina's, Berlin, July — Aug. 1906, No. 7 — 8, pag. 

 213—220. 



2) De ontkieming der zaden van de planten op 28 Maart bloeiend gevonden, moet in den 

 voorafgaanden herfst hebben plaats gehad, zoodat het wilde tweekoorn zich gedraagt als 

 onze wintergranen. In Maart uitgezaaid zal het echter bij ons als zomergewas kunnen 

 bloeien en fruktificeeren, maar niet in Syrië, waar het droge seizoen in April begint. 



