181 



theorie van het phaeno- en van he't genoplasma geeft aanleiding veranderingen in 

 het eerste en de fluctueerende variabiliteit van het laatste met de constante varia- 

 biliteit of de mutatie van Hugo de Vries in verband te brengen. De laatste kan 

 echter op twee totaal verschillende oorzaken berusten, namelijk, óf op een heterotype 

 celdeeling, waarbij de dochtercel niet precies hetzelfde genoplasma ontvangt als de 

 moedercel, óf op een blijvende verandering van genoplasma door uitwendige invloeden. 

 Bij vele microben geeft bijv. kuituur boven het optimum der groeifunctie aanleiding 

 tot diep-ingrijpende erfelijk standvastige verandering. 



Beschreven werd een nieuw ontdekt enzym, dat door sommige azijnbacteriën en 

 melkzuurfermenten wordt afgescheiden en het vermogen bezit van het reeds door dr. 

 BARENDRECHT opgemerkte verschijnsel van het uitvlokken van gist te veroorzaken. 

 Het genoplasma van dit enzym, dat verder flokkase zal genoemd worden, is uiterst 

 gevoelig voor warmte. Door cultuur der betrokken bacteriën bij 40° gaat het ver- 

 mogen om het enzym te vormen, volkomen verloren. 



Maar de wetenschap is lang en onze tijd is kort — aldus besluit spreker. Ik roep een 

 vaarwel toe aan onze studenten, met wie ik zoo gaarne samenwerkte, aan alle collega's 

 in het bijzonder aan die mijner afdeeling. Aan de Technische Hoogeschool die mij, 

 door hare rijke hulpmiddelen en door een verlicht en welwillend curatorium, waarbij 

 mijn gedachten in de eerste plaats teruggaan tot de heeren Cluysenaer en de Vogel, 

 mij een aangenaam professoraal leven heeft gegeven. Want ik heb mij, zoover als 

 mijn faculteiten dit toelieten, kunnen verdiepen in de schoonheid mijner wetenschap; 

 en U, mijne heeren- en dames-studenten, kan ik de verzekering geven, dat de weten- 

 schap voor ieder, die zich daaraan met toewijding geven kan, de hoogere poëzie van 

 het leven is. Ook roep ik een vaarwel toe aan mijn laboratorium, en hoop, dat het, 

 na mijn vertrek, een nieuw tijdperk van bloei tegemoet gaat. 



Als het blad van den boom valt, aldus besluit prof. Beijerinck, geschiedt dit 

 doordat zich een scheidingslaag van levend celweefsel heeft gevormd tusschen tak 

 en blad. 



Bij het afvallen spouwt de scheidingslaag zich in tweeën, waarbij een drukwerking 

 de vaatbundels, dat zijn de verbindingsdraden tusschen tak en blad, verbreekt. De 

 eene helft der scheidingslaag blijft aan den tak, de andere aan het blad. 



De boom is de T. H. en de tak is de afdeeling, het afvallende blad is de vertrek- 

 kende hoogleeraar, de druk die de scheiding veroorzaakt is de wet. 



De verdubbelde scheidingslaag is de herinnering. Deze zal beiderzijds eenigen tijd 

 blijven voortbestaan, op den tak, in de afdeeling, tot den groei daarvan de laatste 

 sporen zal hebben uitgewischt. Dit zal lang duren, want in de gedenkboeken der 

 T. H. van later tijd zullen zij, die na ons komen, onze namen vinden en zich afvragen: 

 wie waren zij ? 



Maar het blad met zijn scheidingslaag vergaat spoedig, gelijk de scheidende hoog- 

 leeraar, die de herinnering medeneemt tot het oogenblik, dat hij zelf zal ophouden 

 te zijn. 



