Deuteromallotus, Gavarretia. 213 



integer, subcoriaceus, supra secus costas pilosus, subtus in costis pilis simplicibus longiori- 

 bus villosulus et in facie breviter pilosus, pilis fasciculatis perpaucis immixtis, opacus; 

 costae secundariae utrinque 6 — 8, subtus prominentes; stipulae 5 — 12 mm longae 

 lanceolatae, subulato-acuminatae, villosae, persistentes. Racemus q? 3 — 7 cm longus, 

 villosus; bracteae subulatae, \ l / 2 — 2 y 2 mm longae, 1-, rarius 2-florae; pedicelli bracteas 

 aequantes. Calyx (j 1 villosus. Racemus Q 1 i / 2 — 3 cm longus, basi nudus, apice 

 bracteam sterilem et fertilem gerens, villosus; bracteae lineari-subulatae, 4 mm longae; 

 pedicelli bibracteolati , brevissimi. Sepala Q 5, linearia, 6 — 7 mm longa, villosa; 

 ovarium echinis mollibus, villosis tecturn et insuper pilosum; stjlus 3 / 4 mm longus; 

 stigma sessile. Capsula bene evoluta haud visa, leptodermis, echinis mollibus, pilosis, 

 5 mm longis dense tecta. 



Madagaskar (Cbapelier, Thouars): Maroa, Wälder im Innern der Bucht von 

 Antongil (Mocquerys n. 244!, 340!). 



Nota. Species pro Malloto sumpta est et cum hoc genere bene quadrat, sed Stylus toto 

 coelo diversissimus et stigma sessile, planum, haud papillosum. 



30. Gavarretia ßaüi. 



Gavarretia Baill. Adansonia I. (1860 — 61) 185, t. 7; Benth. in Benth. et Hook. f. 

 Gen. III. (1880) 316; Pax in Engl. u. Prantl, PHzfam. III. 5. (1890) 57. — Coneeveiba 

 Sect. Gavarretia Müll. Arg. in Fl. Bras. XI. 2. (1874) 372. 



Flores dioici, apetali. Calyx tf in alabastro ovoideus, acutus, clausus, per anthe- 

 sin valvatim 3-partitus. Stamina circ. 35; filamenta libera, elongata, tenuia; antherae 

 supra medium dorsifixae, oblongae; loculi a connectivo angusto, supra loculos pro- 

 ducto demum penduli, introrsum dehiscentes. Disci glandulae nullae. Ovarii rudi- 

 mentum nullum. Calyx Q campanulatus, truncatus vel sinuato-dentatus, eglandulosus. 

 Discus hypogynus nullus. Ovarium 2-loculare; styli basi breviter connati, 2-partiti vel 

 2 — 4-fidi; rami recurvo-patentes, breviter vel longiuscule papillosi. Ovula in loculis 

 solitaria. Fructus ignotus. Frutex. Folia alterna, breviter petiolata, integra vel vix dentata, 

 rigide coriacea, penninervia, subtus glanduloso-maculata ; costae prominentes. Spicae Q 

 terminales, simplices, longiusculae, apicem versus dense et interrupte multiflorae; flores 

 in axillis bractearum solitarii; bracteae parvae, basi grosse biglandulosae. Indumentum 

 e pilis stellatis minutis formatum, parum conspicuum, unde folia cum ramulis primo 

 intuitu glabra apparent. 



Species una Brasiliae borealis amazonicae incola. 



G. terminalis Baill. Adansonia I. (1860 — 61) 186, t. 7. — Coneeveiba termi- 

 nalis Müll. Arg. in Linnaea XXXIV. (1865) 167; in DC. Prodr. XV. 2. (1866) 897; 

 in Fl. Bras. XI. 2. (1874) 372. — Frutex. Ramuli rigiduli, apice angulosi, ceterum 

 teretes, juniores cum petiolis brevissime fulvo-tomentelli. Petiolus y 2 — 2*/ 2 cm longus, 

 apice tumidulus; limbus 7 — 13 cm longus, 3 — 6 cm latus, oblongus vel obovatus, ob- 

 tusus, basi acutus, nitidulus, juvenilis subtus puberulus, demum glabratus, margine an- 

 guste revolutus; costae secundariae 7 — 1 1, marginem versus arcuatae; venae transversae 

 parum prominulae; glandulae hypophyllae numerosae, sparsae, impresso-maculiformes. 

 Spicae q 1 (una tantum visa) abbreviatae videntur; rhachis fulvo-tomentella; bracteae 

 iy 2 mm longae, pluriflorae; alabastra pedicello 1 i / 2 mm longo suffulta, fere 2 mm 

 longa. Calyx extus dense vestitus. Spicae Q inferne nudae, folia summa longe supe- 

 rantes; rhachis angulosa, subcompressa, fulvo-tomentella, 2 1 / 2 mm lata; bracteae 1 — 

 1 y 2 mm longae, latiores quam longae, latissime trianguläres, rotundato-obtusae, tomen- 

 tellae, utrinque glandula fusca, elliptica auetae. Calyx Q 2V2 mm longus, cupu- 

 laris, margine breviter et obtuse dentatus, fulvo-tomentellus , ovarii medium haud 

 attingens; ovarium sericeo-tomentellum ; styli ovarium subaequantes, extus hirtelli, 3y 2 — 

 4y 2 mm longi. 



Provinz des Amazonenstroms: Brasilien, Alto Amazonas, San Carlos am 

 Rio Negro (Spruce n. 3087!), bei Manaos (Ule n. 76b!). 



