10 A. Engler und E. Irrascher. — Saxifragaceae-Saxifraga. 



centia terminalis multiflora paniculata laxa usque l,5dra longa, vel brevior subcorvm- 

 bosa aut coarctata subcapitata; bracteae angustae rarissime denlatae, prophylla minuta, 

 linearia; pedicelli longitudine variabiles, glabri et tenues vel inferne dense glanduloso- 

 pilosi; flores interdum hexameri; sepala ovata vel ovato-oblonga glabra, rarius puberula, 

 in anthesi reflexa, viridia vel saepe purpurascentia; petala quam sepala 2 J /2 — 3-plo 

 longiora, oblonga vel ovato-oblonga, interdum obovata, semper unguiculata, 2,5 — 3,5 mm 

 longa, 1,5 2,5 mm lata, alba, raro pallide purpurascentia; stamina valde variantia, 

 fertilia in anthesi quam petala circ. t / 3 breviora aut petala subaequantia, filamentis clavi- 

 formibus apice acutis inferne tenuissimis, interdum filiformibus, antheris suborbicuJaribus, 

 saepe nonnulla petaloidea anguste lanceolata petala aequantia; carpidia plerumque 2, 

 haud raro 3, interdum 5, basi disco annuliformi 0,5 mm alto cincta, atropurpurea ?d 

 viridia, ovariis ovoideis vel oblongis, slilis curvatis patentibus vel magis arrectis. Capsula 

 ovoidea vel oblonga, carpidiis divergentibus vel magis erectis; semina oblonga, levitn- 

 curvata utrinque acuta. 



Nota. Species in Asia et America orientali aretica atque subaretica lato distributa variat 

 imprimis longitudine petiolorum, laminarum margine magis crenato vel serrato, scapo longiore 

 vel breviore, mflorescentia laxe paniculata vel abbreviata, pedicellis glabris vel pilosis, petalis 

 latioribus vel angustioribus, staminibus brevioribus vel longioribus, ovariis magis ovoideis vel 

 oblongis. 



Certe petiolorum et scaporum longiludo neque minus inflorescentiae evolutio atque ovarii 

 color climate magis temperato vel frigidiore inducitur, sed foliorum margtnis struetura etiam in 

 eodem climate variabilis observatur. 



Varietates distinguimus, attamen concedere debemus, characteres earum vix constantes 

 potius oscillantes esse; quod etiam magis in varietatum formis observatur. 



Dispositio varietatum et formarum S. punetatae. 



A. Ovaria ovoidea stilis magis divergentibus. Stamina fertilia 



quam petala 1 /3 breviora Var. er. typica. 



a. Inflorescentia laxe paniculata 0,8 — 1,5 dm longa. 



er. Slaminum filamenta plerumque clavifonnia . . . f. i. major. 

 * Paniculae loco florum gemmulas multifoliatas fe- 



rentes lusus gemmulosa. 



~ß. Staminum filamenta filiformia vel subulata . . . . f. 2. purpurascens. 



b. Inflorescentia laxe paniculata vel corvmboso-paniculata, 

 0,3 — 0,5 dm longa. 



er. Scapus quam folia pluries longior f. 3. gracilis. 



[i. Scapus quam folia vix duplo longior f. 4. corymbo* 



c. Inflorescentia coarctata, capituliformis f. 5. coarctata. 



B. Ovaria oblonga stilis minus divergentibus. Stamina fertilia 



quam petala paullum breviora, interdum ea subaequantia Var. ß. arguta. 

 a. Inflorescentia laxe paniculata, 0,8 — 1,5dm longa. . . f. 6. l'ij» riana. 

 I» Inflorescentia paniculata vel corymboso-paniculata, 0,3 — 



0;5 dm longa f. 7. minor. 



Var. a. typica. — Vide disposilionem. 



f. {. major Engl. et. Irmsch. — Vide dispositionoin. 



Verbreitung im subarktischen Ostrußland und Sibirien. 



* lusus gemmulosa Engl, et Irmsch. — Paniculae loco florum gemmulas multi- 

 foliatas in glomorulos globosos congestas ferentes. 



i leiten: Jenisei (Arne 11). — Fig. I Ä — C. 



f. 2. pnrpurascens (Komarow) Engl, et Irmsch. — S. purpurasrrns Komarov 

 in Pedde Hoport. spec. nov. XIII. (1914) Hi7. — Petala oblongo-obovata, vinoso-pur- 

 purea. Staminum tiiamenta subulata vel filiformia. 



Verbreitung: Kamtschatka. 



