388 A - Engler und E. Irmscher. — Saxifragaceae-Saxifraga. 



§ 12. Exarato-moschatae Engl, et Irmsch. 



Glaciales, Digitatae et Integrifoliac (quoad Saxifragam mosehatam) Willk. in 

 Willk. et Lange, Prodr. Fl. hisp. HL- (1874) 109— 11 2 incl. S. pentadaetyHs Lap. — 

 Exaratae et Moschatac Engl, in Engl. u. Prantl, Nat. Pflanzenfam. III. 2a. (1891) 56. 

 — Karo sufTrutescentes, plerumque caespitosae caudiculis saepe lignescentibus. Folia 

 infrabasilaria integra vel minus partita, raro etiarn basilaria integra, plerumque basalia 

 lobata vel fissa vel pedatipartita, lobis vel laciniis plerumque obtusiusculis, nervis pro- 

 minentibus aut occultis. Petala plerumque quam sepala 2 \ 2 — * V2~pl° longiora (exceptis 

 S. moschatae formis vulgaribus, quarum' petala quam sepala 1 y 2 — 1 J / 4 -plo longiora). — 

 Species regionis alpinae Europae meridionalis et mediae neque minus Asiae occidentalis, 

 paucae Sibiriae. Species valde variabiles inter se arcte affines itaque interdum difficile 

 extricandae. Nonnullae locis humidioribus et regionis subalpinae vel etiam montanae laxius 

 caespitosae, locis siccioribus et regionis alpinae vel nivalis densissime caespitosae, saepe 

 caudiculis valde abbreviatis et caulibus brevibus vel brevissimis occurrunt, itaque hae 

 formae phaenotypicae inter se valde convergunt. Plerumque species unius districtus 

 facile recognoscuntur, nisi plantae hybridae occurrunt, attamen eadem species in diversis 

 districtibus etiam petalorum forma variat et tales formae genotypicae a botanicis 

 nonnullis sub titulo specierum distributae nobis varietates sunt. Imprimis typi poly- 

 morphi S. exarata Vill. em. et S. moscliata em. complures varietates et numerosas 

 formas amplectuntur, quarum nonnullae inter duas species fere intermediae sunt. Itaque 

 nonnulli autores duos typos polymorphos in unum conjunxerunt. Quod autem com- 

 probare non possumus, quum boc modo affinitates varietatum minus apparent. 



Dispositio specierum gregis Exarato-moschatae. 



A. Folia obscure viridia aut resinosa aut pilis glanduliferis dz 

 dense obsila, basilaria lamina tripartita laciniis lateralibus 

 saepe bifidis vel bilobis, interdum 3 — 5-loba, lacinulis vel 

 lobis obtusis, nunquam integra, prominenter nervosa. Pe- 

 tala quam sepala 2 — 2 \ 2 -plo longiora, alba vel albida, in- 

 terdum purpurascentia, at non flavo-viridia. 



a. Folia resinosa, attamen pilis glanduliferis non obsita, 

 profunde tripartita, partitionibus linearibus, media quam 



laterales bilidae longiore 227. S. petita'Jacti/lis. 



b. Folia pilis glanduliferis zh obsita. 



ct. Petala lactea vel alba, interdum rosea. Receptaculum 

 basi ± rotundatum. 



I. Tota planta, imprimis folia et receptacula pilis longi- 

 oribus glanduliferis obsita. Folia suprabasilaria non- 

 nulla integra. 



1 . Folia caudiculorum 3- et 5-fida, caulina omnia 



vel superiora supra medium sita linearia . . . 228. S. Prostiana. 



2. Folia caudiculorum 3- et 5-fida, raro 7 — 9-fida, 



caulina 2 — 5-fida 229. Typus polymorphus S. pitbcscens 



(incl. S. Iratiana et S. nevad(> 



II. Folia et receptacula pilis brevibus glanduliferis ob- 

 sita. Folia suprabasilaria saepe nonnulla integra. 230. S. intricata. 



(incl. nervosa), 

 ß. Petala albida vel purpurascentia, raro lactea. Recep- 

 taculum basin versus leviter attenuatum.23 1. Typus polymorphus S. exarata. 



B. Folia laete viridia nunquam resinosa, interdum pilis glan- 

 duliferis dense obsita, interdum glabrescentia, lamina in- 

 tegra aut trifida vel triloba, lacinulis vel lobulis obtusis, raro 

 acutis (tunc prominenter nervosa), plerumque baud promi- 



