Biarum. 133 



Schott, Gen. Ar. (1858) t. 9, Prodr. 64. — Homaid Adans. Farn. II. (i 763) 470. — 

 Homaida 0. Ktze. Rev. gen. II. (1891) 742; Baill. Hist. pl. XIII. (1894) 463. 



Flores unisexuales nudi. Flores masculi i — 2-andri: Äntherarum sessilium con- 

 nectivum tenue plus minusve apiculato-prominulum, thecae oppositae aut subextrorsae 

 ovoideae, loculis posticis supra loculos anticos plus minusve exsertis, rimis lateralibus 

 medium thecae aut fere basin attingenübus, apice coufluentibus aperientes. Florum 

 sterilium rudimenta filiformia apice acuta aut subulato-conica vel 2 — 3 in Organa 

 2 — 3-furcata apice uncinatim recurva connata. Flores feminei monogyni: Ovarium 

 ovoideum vel oblongo-ovoideum, uniloculare, uniovulatum ; Ovulum orthotropum lageni- 

 forme, placentae basali subexcentricae afflxum; stilus plus minusve distinctus; stigma 

 discoideum. Baccae obovoideae, albae, uniloculares monospermae. Semen obovoideum, 

 irregulariter rugosum strophiolo obconoideo instructum, testa crassiuscula, micropyle 

 prominula, umbilico opposita tholum spectante, albumen copiosum; embryo axilis, 

 albuminis dimidium longitudine superans. — Herbae mediterraneae tubere rotundato, 

 laevigato, altero anno folia plura, altero (raro eodem) anno cataphylla atque peduncu- 

 lum emittente. Foliorum interdum valde numerosorum lamina linearis vel oblongo- 

 lanceolata vel oblongo-ovata in petiolum longum sensim angustata vel abrupte contracta. 

 Pedunculus brevis. Spathae tubus subventricosus, inferne vel alte connatus hypogaeus 

 vel paulum supra terram emersus, lamina longior oblongo-lanceolata vel oblonga sordide 

 atropui'purea. Spadicis inflorescentia feminea brevis, semiglobosa vel disciformis, a mas- 

 cula cylindroidea duplo triplove longiore spatio longiusculo omnino vel partim staminodiis 

 obsito separata, appendix elongato-vermiformis, utrinque attenuata, spatham plus minusve 

 superans. 



Nota. Genera a cl. Schott proposita sub titulo subgenerum tantum conservare possu- 

 mus. Quam maxime Cyllenia, Isekara, Biara affina sint, jam satis ex habitu omnino simili 

 apparet, qua de causa species sectionum diversarum non solum a collectoribus atque scriptoribus, 

 sed etiam a cl. Schott ipso commutabantur. Äntherarum fabrica quidem in Cylleniis atque 

 Ischaris alia quam in Biaris veris, attamen differentiae essentiales inveniri non possunt, neque 

 minus momenti est quod staminodiorum numerus atque dispositio valde variant. 



Gonspectus specierum. 



A. Florum sterilium rudimenta inter inflorescentiam mas- 

 culam et femineam atque etiam supra antheras nume- 



rosa Subgen. I. Eubiarum. 



Species unica \. B. tenuifolium. 



B. Florum sterilium rudimenta solum inter flores mas- 

 culos et femineos evoluti 



a. Antherae connectivo tenui rostrato prominulo, thecis 

 extrorsis obliquis, rimis lateralibus medium attin- 



gentibus Subgen. II. Cyllenium. 



ct. Spathae tubus 3 — 3,5 cm longus, lamina 0,7 — 



\ dm longa 2. B. Spruneri. 



ß. Spathae tubus 5 — 6 cm longus, lamina 1,5 — 



2 dm longa 3. B. Carduchorum. 



b. Antherae breves connectivo vix prominulo, thecis 

 oppositis rimis vertice confluentibus vel vertice de- 



hiscentibus Subgen. III. Ischarum. 



ct. Spathae tubus ima basi tantum connatus, lamina 

 ovato-oblonga vel late lanceolata. 



I. Ovarium in stilum breviorem attenuatum. 

 Spathae tubus 4 — 5 cm longus, lamina fere 



2 dm longa 4. B. eximium. 



II. Ovarium in stilum aequilongum attenuatum. 

 Spathae tubus 4 — 5 cm longus, lamina fere 



2 dm longa 5. B. Pyrami. 



