A MEDICO-BOTANICAL GLOSSARF. 



51 



affodillum et nigriora et aspera, 

 nascitur in locis asperis et siccis. 



Elleborus quando simpliciter ponitur 

 albus intelligitur. [Respice in si- 

 5 samus.] 



Elena campana^ uel enula^ ortolana 

 et campana differufit, ortolana 

 maior, elena campana minor, sca- 

 biosa maioridem. angl. horshelne^. 

 loEleutropia*, incuba^, sponsa solis*'' uel 

 mira solis, solsequium'', cicoria* 

 idem, a^. et g. cicoree ^ cuius flos 

 dionisia ^" uocatur. 



Eliotropium magis ^' multi scorpion 

 dicunt co quod flores similes sinti5 

 figure scorpii, cursum solis sempcr 

 respicit, folia habet azimo similia 

 sed asperiora et nigriora, hastas v. 

 uel vi. ex una radice cum ramulis 

 quamplurimis. 20 



Eliotropion minus'^ locis nascitur 

 cultis et in pratis, semen habet ro- 

 tundum et pendens. 



Elacterium^^ succus cucurbite agrestis 

 idem, sed electerides sunt cucu- 25 

 meres agrestes, tam fructus eorum 



3. pro alio. 

 folia, emila ortolana et. 8. enela 



20. pluribus. 25. elacterides 



6. enula campana similis est consolide maiori sed minus aspera habet 



9. horselle. 



II. cycorea. 



17. et ymo. 



' fKiviov, Diosc. i. 27. See post, EUenium. ^ Inula, Plin. Hist. Nat. xix. 29. i. 



' E. P. N p. 16, ' Helena, hors-helene ;' ib. p. 44, ' Enula, alne, hors-elne.' Gerarde, p. 793, ' in 

 English, Elecampane and Scab-woort, and Horse-heale.' * rjXiorpuinov. See App. Elionos. 



^ Inlubum, whence endive : cf. Bart. p. 25, ' Incuba, solsequium, cicoreaque sponsaque solis.' 

 * See App. Sponsa solis. Gerarde, p. 283, 'others, as Gulielmns Placentinus and Petrus Crescentius 

 terme it Sponsa solis.' "^ E. P. N. p. 12, ' Sohequium uel heliotropium, solsece vel sigel- 



hwerfe ; ' ib. p. 32, ' Solsequia, golde ; ' ib. p. 63, ' Hoc solsequium, a rode,' where the reference seems 

 to be not to the endive, but to the sun-flower. * See ante. " Fr. chicorcc, 



OUT succory. " - _..... . . ,.. 



Bart. p. 18, ' Dionisia, flos cicoreae.' 



^' Diosc. iv. 190, fjKLorpomov t6 



fieya, o ivioi iKaXtaav aKopmovpov avb tov irepl to avOos axnt^oLTos, tjKiot pomov 5 anb tov avfnrtpi- 

 TpiiriaOai rd (piiWa ry tov rjXiov KKiaff x^' ^^ ''"'^ (pvWa (jjKipiai vapair\T]aia SaavTfpa 5e Kal 

 XiVKuTipa Kal /xii^ova' KXoovia airo T^y pi^rji oaov y' rj b' rj e', Kal tK tovtcov fxaax^iXas TrKfiovs. This 

 passage may serve as a test of the different translations of Dioscorides. Sim. Jan. (circ. 1300) has 

 ' Eliotropium maius multi scorpioron dicunt eo quod flores similes sint figure scorpii, eliotropion 

 vero idcirco nomen accepit quod cursum solis semper respicit, folia habet ozomo similia sed 

 asperiora et nigriora, hastas ex una radice sex aut quinque ramis quam plurimis.' It appears in 

 Vincent of Beauvais (circ. 1250) thus, 'Eliotropium maius scorpion dicitur a multis eo quod eius 

 flores similes sint figure scorpionis, ex hoc autem nomine Eliotropium accepit quod semper cursum 

 solis respicit, habet folia ocimo similia sed asperiora et nigriora, hastas habet ex una radice quin- 

 que vel sex cum ramulis quamplurimis.' *^ Diosc. iv. 191, rjKiorpomov to fiiKpuv, oi 5k 



aKoprriovpov, (pvfTai iv TiXpaTwSfai . . . Kaprrbv aTpoyyvXov, arroKpiimp.ivov. '^ i\aTi')ptuv, 



Diosc. iv. 155. Bart. p. 18, ' Elnctarium est succus cucumeris asinini. Elacteris est cucunier 

 agrestis, Elacterides secundum quosdam sunt cucumeres, tam fructus eorum quam ipsa herba. 

 Elacterides ut quidam volunt sunt calapucie.' 



