in. - § 9. Gli HerakUHei^ Kratyìos 465 



ζητοΰντος καΐ περί ορισμών έπιστήσαντος πρώτου την 

 διάνοιαν, έκεϊνον άποδεξάμενος δι,ά το τοιούτον ύπέλαβεν ώς 

 περί έτερων τούτο γινόμενον καί ου των αισθητών τινός' 

 αδύνατον γαρ είναι τον κοινον δρον των αισθητών τινός, 

 άεί γε μεταβαλλόντων, οΰτως μεν ούν τα τοιαύτα τών 

 6ντων ιδέας προσηγόρευσε, τα δ' αισθητά παρά ταΰτα 

 καΐ κατά ταύτα λέγεσθαι πάντα" κατά μέθεξιν γαρ είναι 

 τα πολλά τών συνωνύμων τοις είδεσιν. 



Questo Kratylos arrivava a tal punto di esagerazione 

 che, riprendendo il concetto espresso nel framm. 49a (n. 13), di- 

 ceva che non solamente non ci si può bagnare due volte nello 

 stesso fiume, ma nemmeno una volta. Confr. Aristoteles 

 {metaph., Ili, 5) : ετι δέ πασαν δρώντες ταύτην κινουμένην 

 τήν φύσιν, κατά δέ του μεταβάλλοντος ούθέν άληθευόμενον, 

 περί γε το πάντη πάντως μεταβάλλον ούκ ένδέχεσθαι άλη- 

 θεύειν εκ γαρ ταύτης της ύπο λήψεως έξήνθησεν ή ακρότατη 

 δόξα τών είρη μένων, ή τών φασκόντων ήρακλειτίζειν, καί 

 οϊαν Κρατύλος είχεν, δς το τελευταϊον ούθέν ωετο δεϊν 

 λέγειν άλλα τον δάκτυλον έκίνει μόνον, και Ήρακλείτω 

 έπετίμα είπόντι οτι δίς τω αύτω ποταμω ούκ έ'στιν έμβήναι* 

 αυτός γαρ ώετο ούδ' άπαξ. 



Fra gli herakleitei si ricorda un Antisthenes. Spesso, 

 anche nei più antichi scrittori, gli herakleitei sono ri- 

 cordati nel loro complesso. Confr. Platon {Theait., 179 d): 

 01 γαρ του 'Ηρακλείτου εταίροι χορηγουσι τούτου του λόγου 

 μάλα έρρωμένως [αϊσθησιν καί έπιστήμην ταύτον είναι]. 

 Ε Aristoteles (probi., 23, 3°) • διό καί φασί τίνες τών 

 ήρακλειτιζ όντων εκ μεν του ποτίμου ξηραινομένου και 

 πηγνυμένου λίθους γίνεσθαι καί γης, εκ δέ της θαλάττης 

 τον ήλιον άναθυμιασθαι. 



Uno scritto in parte herakleiteo è quello che nella col- 

 lezione hippokratica è intitolato de victu (vedi in prop. l'App. al 

 § io). Accenni di tal genere si hanno anche nel de nutri- 

 mento (vedi lo stesso App.). 



MlBLI 30 



