472 // vapore acqueo e le pioggie III. - § io. 



RAKLEITOS il processo si trova esposto in tutta la sua chia- 

 rezza in Herodotos ed in Hippokrates di Kos. Il primo 

 ne parla quando trattando delle inondazioni del Nilo (9) 

 attribuisce al sole, quando vi culmina, il potere di aspi- 

 rargli gran parte dell'acqua, il secondo, nel capitolo 8 

 del περί αέρων, τόπων, υδάτων (io), tratta magistral- 

 mente, e come di cosa già bene acquisita dalla scienza, 

 della teoria delle evaporazioni delle acque terrestri e 

 della formazione delle pioggie. 



Invece maggiore incertezza regna su quello che He- 

 RAKLEITOS abbia voluto significare con Γάναθυμίασις secca 



(9) Η e r ο d., II, 25 : ώς δέ εν πλέονι λόγω δηλώσαι, 

 ώδε έχει• διεξιών της Λφύης τα άνω ό ήλιος τάδε ποιέεΐ' 

 άτε δια παντός του χρόνου αίθριου τε έόντος του ήέρος τοΰ 

 κατά ταύτα τα χωρία καΐ άλεεινης της χώρης έούσης, ουκ 

 έόντων άνεμων ψυχρών, διεξιών ποιέει οΙόν περ καί το 

 θέρος έωθε ποιέειν ιών το μέσον τοΰ ουρανού, έλκει γαρ 

 έπ* έωυτον το ύδωρ, έλκύσας δέ άπωθέει ες τα άνω χωρία, 

 ύπολαμβάνοντες δέ οΐ άνεμοι και διασκιδνάντες τήκουσΐ' 

 και είσί οίκότως οι από ταύτης της χώρης πνέοντες, δ τε 

 νότος καί ό λίψ, άνεμων πολλον των πάντο^ν ύετιώτατοι. 

 δοκέει δέ μοι ουδέ παν το ΰδωρ το έπέτειον εκάστοτε άπο- 

 πέμπεσθαι τοΰ Νείλου ό ήλιος, άλλα και ύπολείπεσθαι 

 περί έωυτόν. πρηϋνομένου δέ τοΰ χειμώνος απέρχεται 6 

 ήλιος ες μέσον τον ούρανον οπίσω, και το ένθευτεν ήδη 

 ομοίως άπο πάντων έλκει των ποταμών, τέως δέ οι μεν 

 όμβρίου ύδατος συμμισγομένου πολλοΰ αύτοΐσι, άτε ύομένης 

 τε της χώρης καί κεχαραδρωμένης, ρέουσι μεγάλοι, τοΰ 

 δέ θέρεος τών τε ομβρων έπιλειπόντων αυτούς και ύπο 

 τοΰ ηλίου έλκόμενοι άσθενέες είσί. ό δέ Νείλος, έών άνομβρος, 

 έλκό μένος δέ υπό τοΰ ηλίου, μοΰνος ποταμών τοΰτον τον 

 χρόνον οίκότως αυτός έωυτοΰ ρέει πολλώ υποδεέστερος 

 ή τοΰ θέρεος' τότε μέν γαρ μετά πάντων τών υδάτων 'ίσον 

 Ιλκεται, τον δέ χειμώνα μοΰνος πιέζεται, οΰτω τον ήλιον 

 νενόμικα τούτων α'ίτιον είναι. 



(ίο) Vedi il principio del capitolo riportato per intiero 

 nel Capit. V, § 3. 



