474 ^' anathymiasis e Ρ anima del mondo III. - § io. 



gliamo Γ importanza, cui già abbiamo accennato, per 

 quello che riguarda il concetto delle emanazioni, 

 forma, nella parte astronomica, un regresso notevole sulle 

 teorie precedenti e contemporanee. 



L' άναθυμίασις ha una grande parte anche nella dot- 

 trina herakleitea dell' anima. L'anima, infatti, è essa 

 pure una άναθυμίασις (13). Come tutto Γ insieme delle 

 anathymiasis forma Γ a η i m a nel mondo, così le 



οδσαν μή δια του καθαρού φέρεσθαι. τόπου, τον μέντοι 

 ήλιον εν διαυγεϊ καί άμιγεϊ κεϊσθαι και σύμμετρον άφ' ημών 

 έ'χειν διάστημα' τοιγάρτοι μάλλον θερμαίνειν τε καί φωτίζειν. 

 έκλείπειν τε ήλιον και σελήνην άνω στρεφομένων των σκα- 

 φών τους τε κατά μήνα της σελήνης σχηματισμούς γίνεσθαι 

 στρεφόμενης εν αύτη κατά μικρόν τής σκάφης, ήμέραν 

 τε καΐ νύκτα γίνεσθαι καΐ μήνας και ώρας έτείους καΐ 

 ένιαυτούς ύετούς τε καΐ πνεύματα και τα τούτοις δμοια κατά 

 τάς διαφόρους αναθυμιάσεις, την μεν γαρ λαμπράν άνα- 

 θυμίασιν φλογωθεϊσαν εν τω κύκλω του ηλίου ήμέραν ποιεϊν, 

 τήν δε έναντίαν έπικρατήσασαν νύκτ' άποτελεϊν και εκ μεν 

 τοί3 λαμπρού το θερμον αύξόμενον θέρος ποιεϊν, εκ δε 

 του σκοτεινού το ύγρον πλεονάζον χειμώνα άπεργάζεσθαι. 

 ακολούθως δε τούτοις και περί τών άλλων αίτιολεγεϊ. 



(13) Α e t., IV, 3> 12: Ή. τήν μεν του κόσμου ψυχήν 

 άναθυμίασιν έκ τών εν αύτφ υγρών, τήν δε εν τοις ζώοις 

 άπο τής έκτος καί τής εν αύτοϊς άναθυμιάσεως, όμογεγή. 

 Macrobius, Somn. Scip., 14, 19 '- « (animam) Heraclitus 

 physicus scintillam stellaris essentiae. » — Aris t., di 

 anima, I, 2 : καί Ή. δε τήν αρχήν είναί φησι ψυχήν, ειπερ 

 τήν άναθυμίασιν, έξ ης τάλλα συνίστησιν. — Confr. anche 

 il passo di Areios Didymos, ap. Eus. P. E., (XV, 20) : 

 Ζήνων τήν ψυχήν λέγει αίσθητικήν άναθυμίασιν, καθάπερ 

 Ή* βουλόμενος γαρ έμφανίσαι, δτι α'ι ψυχαί άναθυμιώ- 

 μεναι νοεραΐ άεΙ γίνονται, ε'ίκασεν αύτάς τοις ποταμοΐς 

 λέγων οΰτως' « ποταμοϊσι τοισιν αύτοϊσιν έμβαίνουσιν έ'τερα 

 καΐ έτερα ΰδατα έπιρρει* καΐ ψυχαι δε άπο τών υγρών 

 άναθυμιώνται ». Quest'ultima parte forma il fr. 12 (Diels) 

 di Herakleitos. 



