t3i (Kl'VUKS I)K FEUM AT. 1' l'VHTIK. 



alTectione sub E oinnino liherotur. Kliilandii' ilcindo iilrimqiie lionio- 

 ijenca sub K aut << sub > ipsius gradibus quomodolibct invokila, et 

 roliqua a^quciitur, aut, si ex uiia parte tiibil superest, .Tqucntur sane, 

 (|Uod eodem recidit, negala afiirnialis. Uesolutio ultiin;p islius a'quali- 

 tatis dabit valorem .1, quà cognitâ, inaxiina aut niinima ex rcpotitis 

 prioris rcsolutionis vestigiis innotescet. 



Exemplum subjicimus : Sil recta AC (Jîg- 91) il» dividi-nda in \\ ni 

 rectans:ulum AEC ,v// maximum. 



Recta AC dicatur B. Ponatur pars altéra ipsius B esse A : crgo reliqua 

 erit B — A, et rectaugulum sub segmenlis erit B'\nA~^A(/., quod 

 débet inveniri niaxinuini. Ponatur rursus pars altéra ipsius B esse 

 A-h E : ergo reliqua erit B — A — E, et rectaugulum sub segmentis erit 



B in A — Aq. -h Bin E — A in E bis — Er/., 



quod débet ada^quari superiori rectangulo 



BinA -^ A(]. 

 Demptis communibus, 



B\nE adaequabilur 1 in /s'bis -t- £'5'., 



et, (uimiiius per E divisis, 



// adœquabitui- . ( bis + E. 



Klidalur E, 



B .-equabitur A bis. 



Igitur B i)irariani est dividenda ad solutionem propositi; nec polest 

 generalior dari metbodus. 



DE ÏANGENTIBL'S MNEARUM CUnVARUM. 



Ad supcriorem metbodum inventionem tangentium ad data puncta 

 in linois quibuscumque curvis reducimus. 



