HO ŒUVRES J)K FERMAT.- 1" PARTIE. 



111. 



AI) EAMDEBI METIlOnilM. 



Volo meà methodo .vcrore lineam X(\ (//'g'. f)'\) <i<i/a/ii ad piinctiuii 13, 

 ita itl solidum con/criti/m suh qiiadralo AB et linea ]}(] sil maximum om- 

 nium soliilorum eodem modo descriptorum secando lineam AC. in 



quovis alio piincto. 



Fis- n'i- 



A B. C 



Ponamus in notis algobraicis lineam AC vocari //, et lineam AB in- 

 cognitam .1: BC^ erit B — A : oportet igitni' soiidnm Aq.'xnB — Ac. 

 satisfacere quœstioni. 



Sumamus iterum, loco A, A -\- E : solidum, quod fiel ex qnadrato 

 A -H E et ex B — E — A, erit 



/l in (y. + /l in /u/. -h II in . ( in E l)is 

 — .-le. — .1 in El/, ter — . (y. in E ter — Ec. 



1(1 comparo primo .solido 



II/, in /)' — Ac, 



lanquam essent aequalia, licet rêvera œqualia non sint, et liujusmodi 

 comparationem vocavi adœqualitatem , ut loquitur Diophantus (sic 

 enim interpretari possumgraecam vocem -aptcrÔT-/]; (') qua illeu(itur). 

 Deinde e duobus solidis dcmo quod iis est commune, scilicet 



Bill i'/.-^ Ac; 

 quo peracto, nihil ex una parte superest, et superest ex alia 



B in E'/. -+- B in I in E Ijis — - 1 in E//. ter — iq. in E 1er — Ec. 

 Omiparanda snnt ergo liomogenea notata signo + cum iis qua? notan- 

 ( ' ) /'oir la note ■?. de la page iJ3. 



