U6 ŒUVRES DE FERMAT. - 1» PARTIE. 



Krit igitur major proporlio 



/>' iii C ad />' iii G — />' in E -\- G in E — Eq. 

 t|iuun - ((/. ad Aq. -\- Eq. — .1 in E bis, 



et consequontcr, si multiplicetur prior terminus per ultimum et seciin- 

 dus per tprtiuni, 



/)' in G \\\ Aq. -^ B iu G in Eq. — B ]n G in A in E jjis, 



productum scilicet prioris termini per ultimum, erit majus 



B in G in .iq. — B \n E in Aq. -+- G in E in Aq. — Aq. in Eq. 



Oportet igitur, juxta mcam mcthodum, comparare liœc duo producta 

 per ada^qualitatem ; demamus quod iis commune est et dividamus resi- 

 duum per E : supererit, 



ex una parte, B'mGinE — 5 in G in rt bis, 

 et, ex alia, — B\n Aq. + G in Aq. — Aq. in E. 



Deleamus homogenea quae aliquid habent Fine* E : supererit, 



e\ una parte, — fiin G in -1 bis, et, ev alia, — B'inAq. -\- G\n Aq. 



Quos duos termines juxta metliodum œquare oportet; et, transpo- 

 nendo termines, ut par est, inveniemus 



B'mA — G in .1 sequale B in G bis. 



Vides hanc resohitionem eamdem esse cum Apolloniana (-) : iiam, 

 mea constructione, ad reperiendam tangentem, oportet facere 



xil B — G ad G, ita i? bis ad A, 



id est 



ut ZO — ON ad ON, ita ZO bis ad OM; 



sed, Apolloniana, oportet facere 



nt ZO ad ON, ita ZM ad MN : 

 duae autem illœ constructiones, ut patet, in idem recidunt. 



P; Apollonius, Coniques, 1, 34- 



