152 (Kl VUES DE FERMAT.- l" l'VUTlE. 



Singulis a'qiiatioiiis partibus [ht .4 — E divisis (quod qiiidom, bina 

 ex bomogcneis correlata sigillatiin inler se confcrciulo, facilliinum : ut 

 pu ta 



Dm Zm Jim A — Dm Z\\\ B\n E abs A — E divisum dal DmZ'xnll; 



similiter 



/> iii E in Al]. — /) in .1 in Eq. abs A — E divisum chu D in A m E; 



et sic de cjeteris : homogenea enim inter se correlata satis facile dispo- 

 uuiUur ad bujusmodi divisionem admittendaui), fiet igitur, posl divi- 



sionem, 



DïnZinB-^DmAmE — ZmAmE ^ BmAmE 



aequale Z)inZin -1 + />in Zin ZT, 



quae tandem œqualitas aequationum correlatarum constitutionem exhi- 

 bebit. 



At, si ex bujusmodi constitutione quseratur minima, débet E, juxta 

 methodum, œquari .1 : igitur 



D\nZ\nn + D\nAq. — Zm Aq. + /> in Aq. ;equabilur Z'inZin -1 bis ; 



hujus aequationis resolutio dabit valorem A, ex quo minima ratio quse- 

 sita statim patebit. 



Nec morabitur Analystam ultimœ istius œqualitatis ambiguitas : pro- 

 det quippe se, vel invito, latus utile. Imo et in sequationibus ambiguis 

 quae plura duobus habent latera, non décrit solitum ab utraque bac 

 nostra methodo, sagaci tantisper Analyste, praîsidium. 



Ex supradictse quœstionis processu, patet priorem illani methodum 

 intricatam nimis ut plurimum evadere, propter crebras illas divisio- 

 num perbinomia iterationes. Recurrendum ergo ad posteriorem, quse 

 tamen, licet ex priori, utjam dictum est, deducta, miram ccrte facili- 

 tatem et compendia innumera peritioribus abunde suppeditabit Ana- 

 lystis, imo et ad inventionem tangentium, centrorum gravitatis, asym- 

 ptotôn, aliorumque id genus, longe expeditior altéra illâ evadet et 

 elegantior. 



