i:iV «KUVllKS DE FERMAT. - 1= PARTIE. 



Ko itaciuc deiliu'itur (iiKVslio ut 



.1 H- liii.{n\n A — .1 quad.) 



sit maxinia qiiantifas. 



Quia, ex pra>ceptis methodi, sequationes adsequanchx' nimium sunt 



Fig. 98. 



scansurw, pouaUir maxima illa quantitas esse : Vietœani enim igno- 

 taruni qiiantitatum per vocales expressionem cur respuamus? 



Ergo 



ideoque 



l -\- lat.{D in À — A qndiA.) aequabilur 0, 

 O — A œqualjiliir lnteri{Ii in A — A quad.), 



et, omnibus iii quadratum ductis, 



O quad. -4- ,( quad. — O in Ibis iequabitur B\nA — I quad. 



Hoc peracto, ita instituenda est transpositio ut maximus sub gra- 



dus unam tpquationis partem solus occupet, ut eà nempc rations possit 



de maxima determinari, qiio tendit artificium. Per translationem bujus 



modi, 



/? in 4 — .4 quad. bis + O in .4 bis aequabilur Oqiiad. 



Quum igitur, ex bypothesi, sit maxima quantitas, ergo quadra- 

 tum erit quadratum maximae quantitatis, ideoque maximum : ergo 



I! \\\ 1—1 quad. bis -\- 0\n \ bis (([use omnia ii>f[uaiitui' O quadralo) 



sunt maxima quantitas; quae aequatio, quum vacet asymmetriâ, période 

 ex methodo resolvatur ac si quantitas esset nota. Ergo 



// in .4 — A quad. l)is -\- O in .4 bis 



adaequabitur 



li in A -+- B in E — A quad. bis — ZTquad. i)is 

 — 4 in A'f]ualer4- Oin A bis + Oin A' bis. 



