IS-2 ŒUVRES DE FERMAT. - I" PARTIE. 



(•jusiiiudi aH|ualitas ad analogiain rovocetur, eril 



Ht Za. — Ac. ad Ec, ila N</. — H in A ad E^-H-DinE. 



Qiuim itaqiie Cactum siil) extremis comparabitur facto sub inediis, 

 lan(|uain ipsi a^qualc, omnia homogenoa divisionem admittent pcr E 

 (sivc per secundam radicem); ut patet, quia secundus et quartus ter- 

 niiuus abs E adficiuntur. 



Elit nempe 



Z$. inE^. — Ac. inE^. +Z.«. in D in E — kc. in D in E 

 <T(|uaIe Ny. inEc. — R in A in Ec. 



Omnia dividantur loties per E, douée aliquod ex bomogeneis adfec- 

 tione sub E oninino liberetur : erit 



Z.Ç. in E — Ac. in E -t-Zi. in D — Ac. in D 

 a>quale N^. inEr/. — R in A in ¥.q. 



Quo peracto, nova bœc œquatio uno ad minus gradu depressior erit 

 (quoad secundam radicem) quam clatior exduabusprimumpropositis: 

 patet nempe elatiorem ex duabus primum propositis adfici sub cubo E, 

 istius vero nullam abs E adfectionem excedere Ey. 



Xec tamen sic quiescendum, sed iteranda duplicata' «qualitatis ana- 

 logia, donec adfectio secundte radicis fiât tantum sub latere, ut asym- 

 inetria omnis evanescat. 



Praeparetur itaque ultima hœc fequatio juxta modum prsescriptum, 

 ut bomogenea sub E quomodocumque adfecta unam sequationis partem 

 faciant. Erit itaque 



'Ls. in D — Ac. in D a-quale 



N7. inEy. — R in Ain E;/. — Zs. inE + Ac. in E. 



Sed, ex duabus primum propositis, quse depressior est, exhibet 

 aequationem se(|uenteni, ut dixinius : 



N7. — RinA iequaie Ey. -t-DinE. 



