MÉTHODE D'ÉLIMINATION. 185 



ficultas, et tandem, fatigatus etdelusus, novum ab Analytice lumen cx- 

 poscet? 



Hoc sane luculenter superiormethodus subministrat : unicum exeni- 

 pluni, idque brevissimum, adjiingimus; recluso enim semel funda- 

 mento, caetera apertissime manifestantur. 



Proponatur 



lut. cub. (Z in \(j. — Ac.) + lat. cul). (Ac. + Br/. in A) aequari D. 



lia primum ordinetur sequatio ut unica ex asymmetriis unam illius 

 partem faciat : fiatnempe 



D — lat. cub.(Ac. -+- B«7. in A) œqualis lai. cub.(Z in Ay. — Ac). 



Hoc peracto, omnes terniini asymmetri a secundis et ulLerioribus, si 

 opus fuerit, radicibus denominentur, excepto eo quem unicum in 

 unam aequationis partem rejecimus : fingatur, verbi gratia, 



lat. cub.(Ac. -+-B(/. in A) esse E. 



Hac enim via adeam, quam injungit superior methodus, duplicafîe 

 sequalitalisanalogiam deveniemus : erit nempe 



D— E a^quaiis lat. ciil).(Z iii Ay. — Ac), 



et, omnibus in cubum ductis, 



De. -t- D in E17. ter — I)(/. in E 1er — Ec. œquabitur ZinAy. — Ac 



Sed, ex hypothesi, 



Ec œquatur Ac + By. inA. 



Ergo oritur duplicata sequalitas et in utraque, juxta metliodum, ter- 

 mini abs secunda radice adfecti in unam sequationis partem sunt con- 

 jiciendi : erit nempe 



Zin Aiy. — Ac — De sequalis D in Ey. ter — Dr7. inE ter — Ec; 



item 



Ac-i-Bi/. inA aîqualis Ec 



Iteretur totics operatio donec secunda radix ad primam revocetur; 



Fermai. — I. 24 , 



