192 ŒUVRES DE FEllMAT. - 1™ PARTIE. 



vcrbi gralia. Noriint omnes radicem quœsitam, ex nielhodo praedicta, 

 «•quari 



radici cubica? binomii 2 -t- y/3 + radice cubica apolomes a — y/S. 

 Scd proponatur, in exoniplo Vietse et Adriaiii, 

 iQC-5C-h5N œquari 4, 



vel alteri cuilibct numéro binario majori. 



Fingemus, perpétua et ad omnes tabula; casus producendà iti intl- 



nitum methodo, radicem quaesitam esse b. ' > cujus beneficio resol- 



vendo hypostases, evanescent semper homogenea simplici per extrac- 

 tionem radicum quœstionis resolutioni contraria; et, in boc casu ad 

 exemplum prsecedentis, radix proposita œquabitur 



radici quadralocubica; binomii 2+^/3 



+ radice quadralocubica apolomes 2 — y/3. 



Si 



iQQC-7QC-t-i/iC — 7N, 



qui est numerus tabulse septimus apud Vietam (ad exponentem namquo 

 maximse potestatis, qui est in hoc casu 7, respicimus), œquetur simi- 



liter numéro 4. fingatur, ut supra, radix quaesita esse — ^^^ — : evanes- 

 cent pariter in boc casu bomogenea omnia solutioni per extractiones 

 radicum adversa, et radix quaesita œquabitur 



radici quadratoquadralocubicae binomii 2+^/3 

 -H radice quadratoquadratocubica apolomes 2— y/3; 



et sic in infinitum. 



Quod tu, Vir Eruditissime, non solum experiendo deprehendes, sed 

 et demonstrando, quandocumque libuerit, assequeris : ca enim est 

 aequationum ex tabula Vietse derivandarum specifica proprietas, ut 

 semper ipsarum solutiones, in iis casibus in quibus bomogeneum 



