DISSERTATION M. P. E. A. S. -IH 



ideoquc 



ut recta HN ad KL, ita tangens ZV ad reclam HI. 



Similiter probabimus esse 



ut tangentem YT ad roctani GII, ita applicalani dO ad KL: 



item 



ut tangentem XS ad rectam FG, ita applicatam FP ad KL; 



(lenique 



ut tangentem ER ad rectam EF, ita esse applicatam EQ ad KL. 



Quiim igitur sit 



ul tangens ZV ad reclam III, ila appiicala UN ad KL. 



reclangulum siib extremis «quabitur rectangulo sub ineiliis, i(b'()(|iii' 



reclangulum sub NH in HI œquabitur 

 rectangulo sub KL in tangentem Z\ . 



Simiiiler 



reclangulum sub Oiî in (iH ;equabitur 



rectangulo sub KL in langenlem YT; 



reclangulum sub Î'F in F(î ;equabilur 

 rectangulo sul) KL in tangentem XS ; 



reclangulum sub EQ in EF sequabilur 

 rectangulo sub KL in tangentem ER. 



Qiiid atitein pluribiis in re prociivi et jain ad methodum Arcbime- 

 deam sponte sua vergente imiiioramur? Fer insci'iptas enim et cireum- 

 scriptas in segmento parabolico figuras, rectaugula omnia QKF, PFG, 

 OGH, NHI segmentum ipsuni parabolicum EQMI desiguabunt. Omues 

 autem tangentes ER, XS, YT, ZV, per iteratam secundum nostrœ prte- 

 cepta methodi circumsci'iptioneiii, curvam ipsam EXYZA etiani desi- 

 guabunt : ergo segmentum parabolicum EQMI sequatur rectangub) sub 

 KL in curvam EX.V. Datur autem in rectilineis segmentum parabolicum 



Item 



leniqut 



