228 ŒUVRES DE FERMAT.- I™ PARTIE. 



Irioas, 1100 in illis itaquc ad legem illaiii o( ordiiioni naturse de quibus 

 initio luijiis Dissertât ionis locuti sunius recurrenduni. Licel enim 

 recta? DN et El curvis CM et CMK supponantur a^quales, esedem tamcn 

 ipsa' non lani suppositée sunt ([uam ex pra'dictis demonstrataî esse 

 pariter rectis aequales : dato quippo quolibet puncto D, quum ex prse- 

 cedentibus detur recta sequalis portioni curvse CM, crgo recta DN, qua" 

 ourviï CM ex constructione ponitur squalis, ut recta verc data, non ut 

 a^qualis curva% considerari débet; et sic de reliquis. Curva igitur supra 

 doscripta CNIG vere geometrica est; quam postquam a?qualem esse 

 roota' datœ demonstraverimus, sequetur tertiam curvain ab ea for- 

 mandam, nempe CLHF, esse quoque pure geometricam, et sic omnes 

 alias in intinituin. 



Demonstratio diiïicilis non erit, si prias praemiserimus generalem, 

 quae huic operi omnino inservit, propositionem : 



Propositio VI. 



Esta, in figura oclava {Jig. 129), quœlibel curva, ejusdem cum prœ- 

 cedentibus naturœ, ONR, cujus vcrlex 0, axis vel applicata OVI {eadem 



Fig. 129 (S). 



enim semper est demonstratio) ; (/ ah ea formetur alia curva OAE, cajus 

 ca sit proprietas ul applicata- sint cpqiudes portionibus abscissis a priore 

 curva : exempli gratia, applicata VA sit œqualis curvœ ON, applicata lE 

 sit œqualis curvœ OR, et sic de reliquis. Ad datum punctiim. in nova liac 

 curva, ducelur tangens hoc paclo : sit datum punctum E ; ducaliir appli- 



