DISSERTATION M. 1". E. \. S. -233 



In quarta curva, crit utquadratuin portionis tangentis ad quadratuni 

 [tortioiiis basis ipsi oppositœ ut recta FE, una cum AB (/itater sumplÀ, 

 ad ipsam AB; 



Et sic do reliquis in infinitum. 



Eadem enim semper demonstratio, nt evidensest, in omnibus casibus 

 b)cum babet. 



Nec difficilis. boc supposito, ad tbeorenia ifonoi-ile erit aditns. 



Propositio \TI. 



Esto, in figura décima (_/i£^- i3i), curva nostra paraliolica EA, ciijns 

 axis AI, semibasis lE. Ab ea formetur secunda curva EXYZO, cujus ca 



sit natura, ut supra dixinius, ut quanis applicata K.\ sit an|ualis por- 

 tioni prioi'is curvfe ab appbcata illa, scu mavis vocare perpeiidicii- 

 larem, abscissse. Dividatur basis in quotlibet partes a-quales EK, F(l. 

 GH, HI, et ducantur a pnnctis F, G, H perpendiculares sécantes uovani 

 liane secuiidani curvam in pnnctis X, Y, Z. Sit prioris cuivje l'eehim 

 latus Al), a qun abscindatur noua pars CD, et reli(jua AC bisecetur 

 in B. Uecta? AB bis sumptœ iiat sequalis recta IK qua' sit in directuni 

 basi, et ad punctnm K erigatur perpendicularis KL avpialis recla^ AB. 



l'EiniAT. — I. ■><> 



